Sorgin sefuð í Slippnum

Í byrjun des­em­ber árið 1943 lést fimm ára drengur þegar her­flutn­inga­bíll ók á hann í Vesturbæ Reykja­víkur. Dreng­ur­inn hét Jens, kall­aður Jenni og var móð­ur­bróðir rit­höf­und­ar­ins og fjöl­miðla­manns­ins Þor­steins J. Vil­hjálms­sonar. Slysið setti fjöl­skyld­una á hlið­ina. Það breytti öllu og öllum.

Þorsteinn segir það hafa verið nauðsynlegt fyrir sig að reyna að skilja líf sitt til að geta byggt það á einhverju öðru en eingöngu gamalli reynslu. Hans ósk sé sú að lesendur verði líka sjófærir ef þeir vilja. Um það snúist verkið Ég skal vera ljósið.

Við erum stödd í Slippnum í Reykja­vík. Bátur hefur verið tek­inn upp. Kannski þurfti að botn­hreinsa hann og mála. Kannski var skrúfan orðin slöpp. Tærð jafn­vel. Kannski eitt­hvað annað, eitt­hvað smá­vægi­legt. Kannski þetta allt og meira til. Hvernig sem ástand skips­ins er verður þetta góð yfir­ferð þó óljóst sé hve langur tími fer í slipp­ver­una. En á end­anum verður bát­ur­inn von­andi sjó­settur. Nýmál­aður, ryð­var­inn með skrúfu í lagi. Þetta er end­ur­bygg­ing. 

Slipp­ur­inn er sviðs­myndin í verki Þor­steins J. Vil­hjálms­sonar, Ég skal vera ljósið, þar sem hann fer yfir starfið í Slippnum og atburði í lífi fólks sem hann teng­ist. Þó sér­stak­lega einn atburð sem varð í fjöl­skyldu hans í des­em­ber árið 1943. Þá varð slys sem setti fjöl­skyld­una á hlið­ina, breytti öllu og öllum. Í byrjun bók­ar­innar svarar Slipp­stjór­inn sjálfur nokkrum spurn­ingum um verkið. 

Hver er kveikjan að þess­ari frá­sögn í upp­hafi? 

Það er ekki nema von að …

Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.
Tengdar greinar

Jólabókaflóðið 2020

Nútímaafinn hlustar á Fræbbblana og Q4U
MenningJólabókaflóðið 2020

Nútíma­af­inn hlustar á Fræbbblana og Q4U

Gerður Kristný segir að það sé gaman að vera íslenskur rit­höf­undur vegna þess að við sitjum hér að bók­mennta­þjóð. Hún segir að sér hætti til að yrkja mjög dramat­íska ljóða­bálka og að það sé mikil hvíld í því að semja léttar, skemmti­legar en raun­sæjar barna­bækur eins og nýj­ustu bók­ina, Iðunn og afi pönk. Gerður segir að líta eigi á lestur barna eins og hvert annað frí­stunda­starf.
Konan sem elskaði fossinn
MenningJólabókaflóðið 2020

Konan sem elskaði foss­inn

Sigríður Tóm­as­dóttir frá Bratt­holti var mikið nátt­úru­barn og dýra­vinur en átti erfitt með mann­leg sam­skipti. Sigríður er þekkt­ust fyrir bar­áttu sína gegn áformum um að virkja Gullfoss og gekk svo langt að hóta að enda líf sitt með því að kasta sér í foss­inn ef hann fengi ekki að vera í friði. Konan sem elskaði foss­inn er sögu­leg skáld­saga eftir Eyrúnu Inga­dóttur sem skrif­aði fyrst um Siggu frá Bratt­holti fyrir þrjá­tíu árum. Hún segir mik­il­vægt að vekja athygli á bar­áttu­konum fyrri tíma.

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár