Fyrir fjórtán árum, þegar hún var 26 ára, eign­að­ist Elma Karen sitt fyrsta barn. Þegar hún fékk dótt­ur­ina í fangið varð henni hálf­brugðið, því alla með­göng­una hafði hún átt erfitt með að tengja við lífið sem óx innra með henni. Hún hafði tvisvar misst fóstur auk þess að eiga við heilsu­far­s­vanda að stríða, svo hún trúði því sjálf að henni myndi aldrei auðn­ast að eign­ast barn. Fyrstu mán­uð­irnir gengu þrátt fyrir það ágæt­lega en þegar Elma Karen varð ófrísk aftur, þegar dóttir hennar var ekki nema sex mán­aða gömul, fóru málin að flækj­ast. „Þegar ég upp­götv­aði að ég væri ólétt fór ég strax í það að reyna að hætta með þá eldri á brjósti. Við það hrak­aði heils­unni og eftir nokkrar vikur lagð­ist ég hrein­lega í rúmið. Ég sá ekki fram úr aðstæðum mínum, fannst ég alein í heim­inum. Sem ég var í raun og veru, því félags­legar aðstæður mínar voru þannig.“