Ein af þeim per­sónum sem hafði hvað mest áhrif á íslenskt mann­líf á seinni helm­ingi síð­ustu aldar er Styrmir Gunn­ars­son. Hann var rit­stjóri Morg­un­blaðs­ins til 36 ára og á þeim tíma tal­inn valda­mesti fjöl­miðla­maður lands­ins.

Styrmir tók á móti blaða­manni á fal­legu heim­ili sínu í Kópavogi. Klukkan var nýslegin tólf. „Jæja, er bylt­inga­mað­ur­inn úr Borg­ar­nesi mættur,“ sagði Styrmir og hló. Hann bauð mér að setj­ast við eld­hús­borðið hjá sér og bar fram plokk­fisk með rúg­brauði og bræddu smjöri. „Ertu ekki svangur?“ Þannig við hófum þennan fund okkar á því að borða og ræða ætt­fræði. Faðir Styrmis, Gunnar Árnason, og langamma mín voru systk­ini, og því var af nógu að taka. Við ræddum um ætt­genga sjúk­dóma sem herjað hafa á okkar fólk, og var þar alkó­hól­ism­inn fyr­ir­ferð­ar­mestur. „Pabbi var drykkju­maður, drakk á hverjum ein­asta degi. En hann fór svo vel með það að þegar ég, eftir hans lát, sat með systrum hans, þá trúðu þær ekki því sem ég var að segja.“

Styrmir var mikið hjá langömmu minni og langafa þegar hann var yngri, en þau bjuggu í Borg­ar­nesi þar sem langafi var dýra­læknir. Einnig var Styrmir í sveit á Hæli í Flókadal í æsku. „Ég var að tala um það um dag­inn hvað hefði verið gott að vera þarna í Borg­ar­nesi og í Flóka­dalnum. Þá var það extra ástæða fyrir því hversu gott var að vera laus við æsku­heim­ilið.“ Hann seg­ist ekki hafa velt áhrifum drykkju­skapar á fjöl­skyldur og börn fyrr en mörgum árum seinna. „Það var eitt­hvað sem ein systir mín sagði mér sem varð til þess að ég fór að pæla. Börn alkó­hólista passa inn í ákveðin hlut­verk, og ég las á þessum tíma bók þar sem var nákvæm lýs­ing á mér og systk­inum mínum. Þá upp­götvar maður þetta seint og um síðir, hvers konar áhrif þetta hefur. Skýrir margt í eigin fari. En þessi alkó­hól­ismi er alveg hræði­legt böl.“