Af stjórn­ar­sátt­mála nýrrar rík­is­stjórnar má ráða að kjör­tíma­bilið muni ein­kenn­ast af íhalds- og aðhalds­semi í rík­is­fjár­málum og hægri­s­inn­aðri skatta­stefnu auk þess sem fjár­mögnun grunn­þjón­ustu og upp­bygg­ingu inn­viða verði áfram skor­inn þröngur stakkur.

Rík­is­stjórn Sjálf­stæð­is­flokks­ins, Bjartrar fram­tíðar og Við­reisnar hyggst auka vægi einka­rekst­urs í mennta­kerf­inu og liðka fyrir þátt­töku einka­að­ila í fjár­mögnun og rekstri sam­göngu­verk­efna. Þá virð­ist ekki standa til að hverfa frá þeirri grunn­stefnu í skatta­málum sem rekin var í stjórn­ar­tíð Fram­sókn­ar­flokks­ins og Sjálf­stæð­is­flokks­ins, en sú skatta­stefna fól í sér að bein skatt­byrði lág­tekju- og milli­tekju­hópa jókst meðan álögum var létt af hátekju- og stór­eigna­fólki. 

Um leið og rík­is­stjórnin boðar öfl­uga upp­bygg­ingu inn­viða, for­gangs­röðun í þágu heil­brigð­is­mála og útgjalda­aukn­ingu til ýmissa mála­flokka er stefnt að því að „allar var­an­legar útgjalda­á­kvarð­anir rúmist innan hag­sveifl­unnar“ og að hreinar skuldir rík­is­sjóðs verði engar innan tíu ára. Í stjórn­ar­sátt­mál­anum eru þannig ann­ars vegar sett fram háleit og aðhalds­söm rekstr­ar­mark­mið og hins vegar gefin rausn­ar­leg lof­orð sem krefj­ast veru­legrar útgjalda­aukn­ingar. Þrátt fyrir þetta er lítið fjallað um var­an­lega tekju­öflun hins opin­bera; minnst er á græna skatta, bætt skatt­eft­ir­lit, bíla­stæða­gjöld og aðra gjald­töku af ferða­mönnum en að öðru leyti virð­ist helst eiga að treysta á sparnað í opin­bera geir­anum og ein­skiptis­tekjur vegna sölu á hlut rík­is­ins í fjár­mála­fyr­ir­tækjum. Um leið er stefnt að því að almenn­ingur fái „til­tek­inn eign­ar­hlut“ afhentan end­ur­gjalds­laust sem var eitt af stefnu­málum Sjálf­stæð­is­flokks­ins í aðdrag­anda kosn­inga.

Fram kemur að lögð verði áhersla á að treysta „sam­keppn­is­hæfni Íslands“ og skapað skattaum­hverfi sem auki „alþjóð­lega sam­keppn­is­hæfni fyr­ir­tækja“. Þetta er í sam­ræmi við yfir­lýs­ingar Bjarna Bene­dikts­sonar, for­sæt­is­ráð­herra og fyrr­ver­andi fjár­mála­ráð­herra, á Alþingi síð­asta vor um ágæti alþjóð­legrar skatta­sam­keppni. 

Horft til einkaframkvæmdar

Samkvæmt rík­is­fjár­mála­á­ætlun síð­ustu rík­is­stjórnar stóð til að fjár­fest­ing­ar­stigi hins opin­bera yrði haldið í lág­marki næstu fimm árin, álíka lágu og á tímum krepp­unnar. Um leið var horft til þess að einka­að­ilar gætu sinnt nauð­syn­legum inn­viða­fjár­fest­ingum.

Sams konar hug­myndir birt­ast í stjórn­ar­sátt­mála hinnar nýju rík­is­stjórnar en þar kemur fram að leitað verði „fjöl­breytt­ari leiða til að fjár­magna sam­göngu­kerfið, meðal ann­ars með sam­starfs­fjár­mögnun þar sem það er hag­kvæmt“. Hér er vísað til þess sem sem á ensku er kallað public-pri­vate partners­hip og oft­ast þýtt sem einka­fjár­mögnun eða einka­fram­kvæmd.