Þessi grein birtist upphaflega í Stundinni fyrir meira en 6 árum.

Konur upplifa að læknar hlusti ekki á þær

Heilsu­farsá­hyggj­ur kvenna eru stund­um af­skrif­að­ar sem móð­ur­sýki. Rann­sókn­ir er­lend­is sýna að kon­ur upp­lifa mis­mun­un á við karla í heil­brigðis­kerf­inu. Mik­il­vægt að hlusta á lýs­ing­ar þeirra.

Konur upplifa að læknar hlusti ekki á þær
Getur skapað hættu Upplifi konur að ekki sé hlustað á þær í læknisheimsóknum getur það valdið því að þær fari að efast um veikindi sín og skirrist við að leita sér frekari lækninga, segir Guðrún Steinþórsdóttir. Mynd: Heiða Helgadóttir

Konur upplifa oft og iðulega að ekki sé hlustað á þær þegar þær hitta lækna. Áhyggjur þeirra af eigin heilsu og lýsingar á verkjum eru jafnvel afskrifaðar sem móðursýki og kerlingabækur. Konur lýsa því að læknar hlusti ekki á þær, að þeir sjúkdómsgreini þær ekki, neiti að senda þær í frekari rannsóknir en sendi þær heim með skilaboð um að ekkert sé að þeim, utan að þær séu stressaðar og mættu mögulega við því að missa nokkur kíló.  

Getur haft alvarlegar afleiðingar

Þetta eru upplifanir og lýsingar íslenskra kvenna en ekki hefur verið gerð nákvæm rannsókn á upplifun kvenna hér á landi af samskiptum við lækna. Erlendis fer hins vegar fram mikil umræða þessi misserin um misræmi í upplifun kvenna og karla af heilbrigðiskerfinu. Þannig sýna rannsóknir að konur fá ávísað minni verkjalyfjum eftir aðgerðir heldur en karlar fá, …

Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir.

Mest lesið

Ólst upp við listamannslíf og laus við kassahugsun
3
Viðtal

Ólst upp við lista­manns­líf og laus við kassa­hugs­un

Þór­dís Hólm Fil­ips­dótt­ir er dótt­ir rit­höf­und­ar og mynd­list­ar­manns og í upp­eld­inu skiptu orð miklu máli. Skrif eru hluti af líf­inu, sem er eins og mynd­rænt ljóð, þar sem skipt­ast á skin og skúr­ir. Áhrif seinni heims­styrj­ald­ar­inn­ar mót­uðu fjöl­skyldu­sög­una, hún leit­aði ung út í heim og flutti seinna með ung­barn og ung­lings­dótt­ur til Afr­íku. Strax í æsku lærði hún að lifa ut­an ramm­ans og stund­ar nú heild­ræn­ar lækn­ing­ar.

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
5
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
3
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár