„Bjarni Benediktsson og Illugi Gunnarsson, þingmenn Sjálfstæðisflokksins, vilja að Ísland hefji aðildarviðræður við Evrópusambandið og að ákvörðun um inngöngu verði borin undir þjóðaratkvæði.“ Svona hófst forsíðufrétt Fréttablaðsins 13. desember 2008.

Þarna hafði Ísland nýlega gengið í gegnum bankahrun, ríkisstjórn Sjálfstæðisflokks og Samfylkingar var enn við völd, löskuð þó, og þeir Bjarni og Illugi ungir og upprennandi í þingflokki þess fyrrnefnda. Mikil óvissa var uppi um framtíð íslensks efnahagslífs og íslensku krónunnar, en gengi hennar hafði hríðfallið mánuðina á undan sem þrátt fyrir verðbólgubál gaf vonir um sterkari stöðu útflutningsgreina.

„En sé horft til lengri tíma er hætt við að krónan verði okkur fjötur um fót,“ skrifuðu Bjarni og Illugi. „Sá sveigjanleiki sem krónan veitir okkur til að kljást við afleiðingar mistaka í hagstjórn eða til að bregðast við ytri áföllum á sér því miður þá skuggahlið að vera sveifluvaldandi og geta ýtt undir óstöðugleika í hagkerfinu. Óstöðugur gjaldmiðill dregur úr …