Vildi að húsið sitt hefði brunnið

Íbúa­fundur Grind­vík­inga hófst seinni part­inn í dag og eftir að fram­sögu­menn frá stjórn­völdum og almanna­vörnum höfðu lokið sínum erindum tóku þau við spurn­ingum úr sal. Mikill hiti var í Grind­vík­ingum sem spurðu margir ráð­herra sem sátu fyrir svörum um vænt­an­legar aðgerðir stjórn­valda.

Margir fund­ar­gestir lýstu óánægju með svör ráð­herra, sögðu svör þeirra ómark­viss og óljós. Þá krefj­ast margir taf­ar­lausra svara um það hvort að ríkið muni greiða íbú­ana út úr sínum hús­næði.

Í einni spurn­ingu úr sal vakti Bryndís Gunn­laugs­dóttir, íbúi í Norð­ur­hópi í Grinda­vík, athygli þegar hún sagði að erf­ið­asti dag­ur­inn í lífi hennar hafi verið sá dagur þegar eld­gos­inu lauk og hún sá að húsið hennar var ekki brunnið.

„Vegna þess að ef húsið mitt hefði brunnið, hefði ég fengið fjár­hags­legt sjálf­stæði, ég hefði fengið vissu og ég hefði getað byggt upp nýtt heim­ili og þessi snara sem er utan um mig væri farin,“ sagði Bryndís og kjöl­farið stóðu allir upp í salnum og klöpp­uðu fyrir henni.