„Ég var rosa­lega brotin fyrst. Og mér fannst ég ekki vera eins mikil kona og áður,“ segir Hjördís Guð­munds­dóttir, sem var 25 ára þegar hún fékk fyrsta skalla­blett­inn. Síðan þá hefur hún gengið í gegnum erf­iðar til­finn­ingar sem tengj­ast sjálfs­mynd þeirrar konu sem missir hárið.

„Ég hafði ekk­ert miklar áhyggjur af þessu; ég var þá búin að eign­ast þrjú börn og barn­eignum getur oft fylgt mikið hár­los og það geta alveg komið svona blettir. Ég fór reyndar til læknis út af þessu og fékk stera­á­burð og þetta gekk til baka. Hárið fór svo að þynn­ast í hnakk­anum þegar ég var 32 ára. Það fóru að koma litlir blettir sem stækk­uðu. Svo fór að vaxa hár í þeim og þá fóru að mynd­ast blettir ann­ars staðar. Svona var þetta í mörg ár þar sem kom hver blett­ur­inn á fætur öðrum, þeir stækk­uðu, hárið óx aftur í þeim og stundum náðu …