Upphaf

Á leið­inni til Bessa­staða er ferð­ast um tím­ann, fram hjá fugla­varpi og hrossum á beit við hafið, inni á miðju höf­uð­borg­ar­svæð­inu.

Aðfluttar aspir og lúpína, inn­flytj­endur frá Alaska, sýna okkur að þetta er ekki bara gamla Ísland. Úti á nes­inu sést fán­inn blakta við Bessa­staði, þar sem Guðni Th. Jóhann­es­son hefur nú búið í fjögur ár. Í emb­ætti sem er í senn gam­alt og nýtt, byggt á danskri stjórn­ar­skrá þar sem kon­ungi var breytt í þjóð­kjör­inn for­seta, en mótað af þeim sem þar situr hverju sinni. Nú hefur hann fengið mót­fram­boð frá manni sem kemur úr allt annarri átt en hann.

Guðni heilsar mér snöggt með nokkrum mis­mun­andi háttum, og spyr hvaða aðferð ég sé að nota. Ég seg­ist leyfa gagn­að­il­anum að ráða, en und­ir­liggj­andi er ein­beittur ásetn­ingur minn um að verða aldrei að far­vegi heims­far­ald­urs að þjóð­höfð­ingja. Við heilsumst því ekki með handa­bandi.

Á úln­lið hans sést …