Heimagerðar og gómsætar pítur

Orðið píta kemur lík­lega úr arm­er­ísku og þýðir ein­fald­lega brauð. Fyrstu heim­ildir um pítu­brauð eru frá 2.500 árum f. Kr. en upp­runa þess má rekja til gömlu Mesópótamíu, þar sem Sýrland og Írak eru í dag. Brauðið hefur borist víða og til­heyrir þjóð­ar­mat­seðli margra þjóða, allt frá Balkanskag­anum yfir til Suður-Asíu og alls staðar þar á milli. Á tyrk­nesku er talað um pide, á búl­gör­sku pitka, á ind­versku naan og heim­ildir eru fyrir því að ítalska orðið pizza eigi einnig rætur sínar að rekja í orð­inu píta.

Útbreiðsla pítu­brauðs­ins er meðal ann­ars til­komin vegna þess hversu auð­velt og fljót­legt það er að búa brauðið til, sem og allir mögu­leik­arnir sem brauðið býður upp á. Það tekur aðeins eina mín­útu fyrir brauðið að bak­ast í 230°C heitum ofni, auk þess sem hægt er að baka það á grilli, við varð­eld eða á pönnu. Þegar brauðið bak­ast lyftir það sér með aðstoð gufu og verður holt að innan. Þannig mynd­ast vasi sem hægt er að fylla með allskyns góð­meti, græn­meti eða kjöt­meti. Eins má smyrja það með ólívu­olíu, pestó eða tómat­mauki og strá rifnum osti og kjöt­bitum yfir til að búa til góm­sætar pizzur eða rífa brauðið niður í bita og dýfa því í hummus.