„Bryndís bjarg­aði lífi mínu og ég er búin að þakka henni mjög fyrir það. Ég heyrði alveg lætin en ef hún hefði ekki kallað í mig hefði ég lent undir þessu,” segir Tinna Marín Sig­urð­ar­dóttir og vin­kona hennar, Bryndís Bridde, grípur orðið: „Þetta er búinn að vera skrýt­inn dagur. Við erum líka búnar að fara í svo mörg við­töl! Ég hef aldrei verið svona fræg áður!”

Þær hlæja báðar og það er mun létt­ara yfir þeim núna en fyrir nokkrum tímum, þegar þær voru hárs­breidd frá því að lenda undir þungu hlassi frá bygg­inga­krana yfir plan­inu Bæjarins bestu í miðbæ Reykja­víkur. Þær voru í hádeg­is­hléi úr Kvenna­skól­anum, sátu á bekk og voru nýbúnar að sporð­renna hvor sinni pyls­unni þegar Bryndís sá kran­ann yfir þeim byrja að gefa sig.