Dagfarsprúður drullusokkur leitar að fegurðinni

​„Ég vil bara tala um feg­urð­ina,“ segir Bjartmar um leið og við erum sest við eld­hús­borðið á heim­ili hans í Vest­ur­bænum og kaffið komið í boll­ana. „Það er svo óskap­leg eft­ir­spurn eftir ljót­leik­anum í líf­inu, við verðum að ein­beita okkur að því að leita að feg­urð­inni.“

Í sam­ræmi við þessa yfir­lýs­ingu segir Bjartmar að skáldsagan sem hann nýverið und­ir­rit­aði samn­ing um útgáfu á hjá Sögum útgáfu, snú­ist einmitt um leit­ina að feg­urð­inni. En er alfarið um skáld­sögu að ræða?

„Ef ég á að vera alveg hrein­skil­inn þá er þetta lífs­reynslu­tengd lyga­saga,“ segir hann og hlær. „Eða öllu heldur þá er þetta skáld­saga en ég er staddur í henni. Og kannski mjög víða. Þetta er fer­ils­saga um mann sem leitar að feg­urð­inni í tón­list, ljóðum og myndum. Engir harm­leikir. Því þótt það virki kannski ekki þannig á okkur dags