„Það deilir því enginn með maka sínum að hann vilji enda líf sitt. Það kemur enginn og segir; elsku eiginkona, ég ætla að fara og svipta mig lífi,“ segir Sigríður Elín Leifsdóttir, en eiginmaður hennar til 35 ára, Leifur Þorvaldsson, framdi sjálfsvíg í fyrravetur.
Sigríður tók strax meðvitaða ákvörðun um að tala opinskátt um fráfall eiginmanns síns, enda þekkti hún af eigin raun feluleikinn og þögnina sem einkenndi umræðuna um sjálfsvíg á árum áður. Í því skyni skrifaði hún afar einlægan pistil sem birtist í Fréttablaði Suðurlands á síðasta ári, örfáum mánuðum eftir andlátið, þar sem hún hvetur meðal annars til opnari samfélagsumræðu um sjálfsvíg. „Tölum um erfiðar tilfinningar rétt eins og við tölum um þráláta verki. Tölum um andlega líðan, sálarangist, depurð, kvíða, vonleysi,“ skrifaði hún.
Fór í gegnum lífið á hnefanum
Pistillinn bar yfirskriftina …
Athugasemdir