Efnahagsmálaumræðan „úrelt og þess vegna eiga hægri menn hana enn þá“

„Efna­hags­mála­um­ræðan hér á landi er úrelt og þess vegna eiga hægri menn hana enn þá. Þessu verðum við að breyta,“ skrifar Kristrún Frosta­dóttir, aðal­hag­fræð­ingur Kviku banka og nú fram­bjóð­andi í for­könnun Sam­fylk­ing­ar­innar í Reykja­vík, í færslu sem hún birtir í Facebook-hópi Félags frjáls­lyndra jafn­að­ar­manna á Facebook.

Þar fal­ast Kristrún eftir stuðn­ingi í skoð­ana­könnun Sam­fylk­ing­ar­fé­lags­ins í Reykja­vík, sem hófst í gær og stendur fram á sunnu­dag og útskýrir í ítar­legu máli af hverju hún ákvað að gefa kost á sér. „Það væri ósatt að segja að þetta fram­boð hafi staðið til í langan tíma. Síðasta ár hefur hins leitt mig niður ákveð­inn árfar­veg og ég hef leyft mér að fljóta með,“ skrifar Kristrún.[links]

Hún segir að henni hafi blöskrað hvernig umræðan hér á landi um efna­hags­leg við­brögð við COVID-krís­unni þró­að­ist. „Fólk og lítil fyr­ir­tæki sem hafa verið sjálf­sprottin byggða­stefna hér und­an­farin ár í ferða­þjón­ust­unni fengu þau skila­boð að í kreppum þyrfti ákveðin „hreinsun“ að eiga sér stað. Ég skildi þetta ekki og geri ekki enn – við stöndum í miðjum nátt­úru­ham­förum, þar sem opin­berar sótt­varn­ar­að­gerðir hamla getu tak­mark­aðs hóps til að sjá sér far­borða og ráða­menn geta leyft sér að full­yrða að ef atvinnu­leys­is­bætur verði hækk­aðar letji það fólk til vinnu. Það hefur enga vinnu verið að fá!“ skrifar Kristrún.

„Vonbrigði mín hafa verið mikil“

Hún seg­ist hafa rætt við fjölda eig­enda lít­illa fyr­ir­tækja um allt land, sem hafi byggt upp þjón­ustu og greitt sér lág laun til að styðja við fjár­fest­ingu og horft á allt eigið fé sitt hverfa á nokkrum mán­uðum.

[adspot]

„Þetta eru fyr­ir­tæki sem eru ekki með öfl­uga og fjár­sterka bak­hjarla, ekki með sterkt banka­sam­band og margir hverjir að lenda í per­sónu­legum fjár­hags­erf­ið­leikum. Fólk sem alltaf hefur staðið á sínu, og vann launa­laust síð­ustu mán­uð­ina til að halda öðrum í vinnu. Við erum lítið og náið sam­fé­lag, en við gátum ekki gripið utan um venju­legt fólk sem missti lífs­við­væri sitt né okkar við­kvæm­ustu hópa sem verða alltaf harð­ast úti í ástandi sem þessu. Von­brigði mín hafa verið mikil,“ skrifar Kristrún og bætir við að hún hafi enda „látið ráða­menn heyra það“ und­an­farna mán­uði.

„Ég vissi fyrir víst að ég myndi ná til breið­ari hóps fólks því fáir bjugg­ust við því að mann­eskja í minni stöðu væri til­búin að gagn­rýna með­ferð á þeim sem veikast standa í dag,“ skrifar Kristrún. Hún seg­ist hins vegar hafa alist upp á jafn­að­ar­manna­heim­ili og gengið með þau gildi allt sitt líf.

Þá seg­ist hún hafa reynt að hafa áhrif á fjár­mála­kerfið innan frá og haldið eldræður í sínu starfi um mik­il­vægi jöfn­uðar og hlut­verk hins opin­bera í að tryggja að kerfið vaxi fyrir alla en ekki fáa.

Samfylkingin þurfi að taka sig á í framsetningu efnahagsmála

„Vel­ferðar- og jafn­rétt­is­mál okkar jafn­að­ar­manna eiga að vera leið­ar­ljósið í öllum stefnu­málum, en þeir sem stýra pen­ingum í land­inu og skilja hvernig fjár­magn flæðir um kerfið hafa gríð­ar­leg völd. Þetta vitum við öll. Ég tel mig búa yfir sér­stökum eig­in­leikum; ég hef mikla þekk­ingu á fjár­mála­innviðum lands­ins og dýnamíkinni í hag­kerf­inu en afar tak­mark­aðan áhuga á að græða pen­inga. Þörf fólks til að finna fyrir fjár­hags­legu öryggi get ég þó tengt við enda eins og margir alin upp af fólki sem hafði oft áhyggjur af pen­ingum,“ skrifar Kristrún.

Hún seg­ist hafa mikla trú á mögu­leikum Sam­fylk­ing­ar­innar til að verða kjöl­festu­flokkur í íslenskum stjórn­málum, en að erfitt hafi reynst að „kveða niður þá mýtu hér­lendis að flokkar vinstra megin við miðju geti ekki stjórnað efna­hags­mál­unum.“

Hún segir flokk­inn þurfa að taka sig á varð­andi fram­setn­ingu efna­hags­mála og hvernig þau eru tengd við jafn­að­ar­manna­gildi. „Hag­fræðin hefur gjör­breyst á und­an­förnum árum, þar sem öll áherslan er einmitt á að reka hag­kerfi eftir gildum sem falla að öllu leyti með jafn­að­ar­mönnum. Efna­hags­mála­um­ræðan hér á landi er úrelt og þess vegna eiga hægri menn hana enn þá. Þessu verðum við að breyta,“ skrifar Kristrún.