Niðurfelling embættis héraðssaksóknara á rannsókn máls þar sem knattspyrnumaðurinn Albert Guðmundsson er sakaður um nauðgun hefur verið kærð til ríkissaksóknara og óskað hefur verið eftir að niðurfellingin sæti endurskoðun. Þetta kemur fram í tilkynningu sem Eva B. Helgadóttir, lögmaður konunnar sem kærði Albert, sendi til fjölmiðla í dag. 

Þar segir að með kærunni vilji umbjóðandi hennar leita réttlætis vegna þeirrar misbeitingar sem hún varð fyrir. „Það er áréttað að það er aldrei auðveld ákvörðun að stíga það skref að kæra mann fyrir kynferðisbrot og enn síður þegar maðurinn er tengdur fjölskyldunni áralöngum vinaböndum.“

í tilkynningunni gagnrýnir Eva líka Knattspyrnusamband Íslands (KSÍ) harkalega og segir að það skuldi umbjóðanda hennar afsökunarbeiðni. „Á löngum ferli sem lögmaður man ég ekki eftir viðlíka ummælum og þeim sem landsliðsþjálfari karlalandsliðsins lét falla á dögunum um þetta viðkvæma mál. Lýsti hann því sem “vonbrigðum fyrir Ísland” ef umbjóðandi minn myndi kæra niðurfellinguna. Með þessum ummælum virðist landsliðsþjálfarinn egna þjóðinni gegn umbjóðanda mínum. Brotaþola, sem hefur eingöngu leitast við að ná fram réttlæti vegna misbeitingu sem hún varð fyrir.“

Ummælin lét landsliðsþjálfarinn, Åge Hareide, falla á blaðamannafundi sem haldin var í lok síðustu viku vegna vals á landsliðshóps karla fyrir umspilsleik gegn Ísrael sem fer fram í þessari viku. Albert kom þá á ný inn í hópinn, en samkvæmt reglum KSÍ mega leikmenn sem eru til rannsóknar vegna meintra lögbrota ekki vera valdir. Hareide var spurður hvað myndi gerast ef niðurfellingin á máli Alberts yrði kærð og svaraði því til, samkvæmt frétt Vísis, að hann vildi helst ekki hugsa út í þann möguleika. Reglur KSÍ væru þó skýrar og þeim fylgi hann. „Ég verð að fylgja þeim reglum. Það breytir því ekkert. Þetta yrðu vonbrigði fyrir Ísland og Albert.“

Eva segir í tilkynningunni að hún telji þessi ummæli landsliðsþjálfarans ekki aðeins ósmekkleg heldur einnig siðferðilega ámælisverð. „Um er að ræða lögformlegt ferli með lögboðna og fremur stutta fresti. Þeir liggja fyrir og eru öllum ljósir. Umbjóðanda minn varðar að öðru leyti ekki nokkurn hlut um landsliðið og það er ólíðandi að ábyrgðin sé sett á hennar herðar af þjálfara og forystu KSÍ líkt og raun ber vitni. Undanfarnir mánuðir hafa verið umbjóðanda mínum þungbærir. Það er ekki aðeins ósmekklegt að hún eigi líka að bera ábyrgð á því hvernig landsliðinu í fótbolta reiðir af, heldur óboðlegt. Sýnir þetta við hvaða ofurefli er að etja ef landsliðsþjálfarar ætla með þessum hætti að leggjast gegn því að brotaþolar leiti réttar síns.“

Það að setja mál sem þessi í lögformlegt ferli séu nógu þung skref að stíga þótt brotaþolum sé ekki gert enn erfiðara um vik með skeytasendingum af þessu tagi frá forkólfum íslensku knattspyrnuhreyfingarinnar. „Ég tel að Knattspyrnusambandið skuldi umbjóðanda mínum opinbera afsökunarbeiðni á ummælunum.“