Mistökin eru leið til þroska

Halla Tóm­as­dóttir segir það ekki hafa verið ein­falda ákvörðun að bjóða sig fram til emb­ættis for­seta Íslands. Þegar hún var fyrst hvött til að gefa kost á sér var svarið afdrátt­ar­laust nei. Embættið höfð­aði ekki til hennar. Henni fannst það ein­angrað, í of mik­illi fjar­lægð frá þjóð­inni og taldi að í því væri ekki endi­lega gagn. Það erf­ið­asta við ákvörð­un­ina snéri hins vegar að börn­unum hennar tveimur, Tómasi Bjarti fjórtán ára og Auði Ínu tólf ára, og móð­ur­legri umhyggju fyrir því að veita þeim áfram eðli­legt líf. 

„Mér leið ekki vel á meðan ég var að reyna að taka þessa ákvörðun, en um leið og ég tók stökkið þá leið mér vel,“ segir Halla, og kemur sér fyrir í tveggja manna sófa, gegnt blaða­manni, á kosn­inga­skrif­stofu sinni í Kópa­vog­inum. Hún segir að tvennt hafi gert úts­lagið um að hún ákvað að end­ingu að bjóða sig fram. 

Í fyrsta lagi hafi það verið ungt fólk sem kom að máli við hana, fólk sem hafði meðal ann­ars unnið með henni að Þjóð­fund­inum árið 2009 og að Alþjóð­legu jafn­rétt­is­ráð­stefn­unni WE 2015 sem haldin var í Hörpu á síð­asta ári, og hvatti hana til að bjóða sig fram. „Ungt fólk sem vill horfa til fram­tíðar og inn­leiða þessi grunn­gildi sem sam­þykkt voru á þjóð­fund­inum. Ungt fólk sem vill umbreyt­ingar í sam­fé­lag­inu. Fyrir mér snú­ast þessar kosn­ingar að miklu leyti um val milli for­tíðar og fram­tíðar. Ég kýs fram­tíð­ina.“