„Konan mín vildi deyja“

„Jarð­ar­för Báru minnar fór fram frá Áskirkju í Reykja­vík. Bubbi Morthens söng yfir henni og vildi ekki taka krónu fyrir. Það var full kirkja af fólki. Samúðin gaf mér mik­inn styrk og ég komst í gegnum athöfn­ina. En sorgin, eft­ir­sjáin og dep­urðin kom seinna og hefur fylgt mér síðan. Konan mín vildi deyja og var end­an­lega horfin eftir ára­langa bar­áttu við geð­veiki sem hófst með fæð­ing­ar­þung­lyndi,“ segir Emil Thoraren­sen, fyrr­ver­andi útgerð­ar­stjóri á Eski­firði, sem gengið hefur í gegnum óbæri­legar raunir vegna veik­inda konu sinnar og seinna dóttur. Emil féllst á að segja sögu sína og konu sinnar í því skyni að opna umræðu um fæð­ing­ar­þung­lyndi sem leitt getur til sturlunar