Flokkur

Lífsreynslusaga

Greinar

Ástleysið er sárt
Viðtal

Ást­leysið er sárt

Nánd er nær­ing, nauð­syn­leg eins og matur. Tæpur helm­ingur fólks elst upp í óör­uggum tengslum sem geta komið niður á tengslum og ást­ar­sam­böndum á full­orð­ins­árum, jafn­vel ógnað heilsu, enda er „tengsla­myndun ein af grunn­for­sendum far­sældar“, að sögn klíníska sál­fræð­ings­ins Guð­brands Árna Ísberg. Í bók sinni, Í augum þínum verð ég til, fjallar hann um getu okkar til að mynda tengsl og ást­ina í öllum sínum myndum.
Snýr aftur í hjúkrunarfræði eftir heilablæðingu
ViðtalLífið á Grensás

Snýr aftur í hjúkr­un­ar­fræði eftir heila­blæð­ingu

Við­bragðs­að­ilar héldu að Björn Ólafur Har­alds­son væri útúr­dóp­aður þegar hann lá á gólf­inu með blæð­ingu í heila. Hann var 21 árs og í hjúkr­un­ar­fræði­námi þegar áfallið reið yfir og þurfti ítrekað að leið­rétta mis­tök ófag­lærðs starfs­fólks á heil­brigð­is­stofn­unum. Nú stefnir hann á að klára námið og koma sterk­ari til baka.
Að finna nýjan takt – þrír mánuðir í Mexíkó
Vettvangur

Að finna nýjan takt – þrír mán­uðir í Mexíkó

Sunna Dís Más­dóttir hóf árið í veik­inda­leyfi, rétt rúmu ári eftir að mað­ur­inn hennar var á barmi útbruna í sínu starfi. Nokkrum vikum eftir að veik­inda­leyfið hófst kvikn­aði lít­ill neisti í brjósti hennar og þegar góð vin­kona hennar stakk upp á því að hún myndi stinga af kom hún heim með nýja glóð og gamlan draum í hjarta. Má það? Hjónin eru nú búin að segja upp í vinn­unni, selja bíl­inn og eru mætt með börnin til Mexíkó.
Óttast ekki lengur dauðann
Viðtal

Óttast ekki lengur dauð­ann

Skömmu eftir skilnað greind­ist Guðrún Fjóla Guð­björns­dóttir með frumu­breyt­ingar í legi. Eftir leg­nám greind­ist hún með brjóstakrabba­mein og ári eftir að með­ferð­inni lauk greind­ist hún með krabba­mein í hrygg. Veik­indin hafa ekki aðeins dregið úr henni mátt heldur hefur hún þurft að berj­ast í bökkum, í kerfi sem styður illa við sjúk­linga. Félags­legur stuðn­ingur er ómet­an­legur en hún þekkir þessa þrauta­göngu, lyfja­með­ferð, geisla­með­ferð og ótt­ann sem fylgir. Eftir að hafa gengið í gegnum djúpan dal hræð­ist hún ekki lengur dauð­ann. „Kannski út af eld­móð­inum sem er að koma aftur.“
„Lífið gengur út á að reyna að lifa af“
ÚttektLífið í Venesúela

„Lífið gengur út á að reyna að lifa af“

Átökin á milli rík­is­stjórn­ar­innar í Venes­ú­ela og and­stæð­inga hennar hafa verið frétta­efni í meira en þrjú ár. Ástandið í land­inu er væg­ast sagt slæmt og býr meiri­hluta lands­manna við hung­ur­mörk. Ingi F. Vil­hjálms­son, blaða­maður Stund­ar­innar, bjó í Venes­ú­ela sem skiptinemi á árunum 1998 og 1999 þegar Hugo Chavez tók við völdum í land­inu. Hann ræðir hér við með­limi fjöl­skyld­unnar sem hann bjó hjá í Venes­ú­ela, „mömmu“ sína Blöncu og „bróður“ sinn Roy.
„Mér leið eins og pabbi minn hefði dáið nema hvað ég sat uppi með skömmina“
ViðtalBörn fanga

„Mér leið eins og pabbi minn hefði dáið nema hvað ég sat uppi með skömm­ina“

Emma var tíu ára gömul þegar bankað var upp á og henni til­kynnt að faðir hennar hefði verið hand­tek­inn. Næstu árin sat hann í fang­elsi en eftir sat hún, upp­full af skömm og sekt­ar­kennd sem var ekki hennar. Á meðan hún glímdi við umtal og dóma sam­fé­lags­ins, þar sem fólk hringdi heim til hennar til að níð­ast á fjöl­skyld­unni og kenn­ari í mennta­skóla kall­aði hana aðeins föð­ur­nafn­inu, reyndi hún allt til að sanna að hún væri góð mann­eskja.
Stefán Karl á batavegi og þakkar samborgurum sínum: „Ekkert illt að sjá“
Reynsla

Stefán Karl á bata­vegi og þakkar sam­borg­urum sínum: „Ekkert illt að sjá“

Stefán Karl Stef­áns­son, sem und­ir­geng­ist hefur krabba­meins­með­ferð, segir meinið farið og „ekk­ert illt að sjá“. Hann und­ir­býr sig fyrir fyr­ir­byggj­andi geisla­með­ferð og þakkar sam­borg­urum sínum. „Takk fyrir allar kveðj­urnar og stuðn­ing­inn eins og alltaf, handa­böndin úti í búð, klapp­inu á bakið og fal­legu bros­unum sem maður fær hvar sem maður kemur.“

Mest lesið undanfarið ár