Sólveig Anna ekki búin að ákveða hvort hún bjóði sig aftur fram til formennsku

Aðspurð hvort það komi til greina að hún bjóði sig aftur fram til for­mennsku í Eflingu seg­ir Sól­veig Anna Jóns­dóttir, frá­far­andi for­maður félags­ins, að hú sé ekki búin að ákveða neitt.

[links]Hún skilji þó að það séu bolla­legg­ingar um hvort hún muni fara aftur fram í kom­andi for­manns­kosn­ingum í Efl­ingu, sem þurfa að fara fram fyrir lok mars á næsta ári. „Ég hef fengið gríð­ar­legt magn af skila­boðum frá alls­konar fólki sem lýsir yfir upp­námi yfir því að þetta sé að ger­ast og inn­takið í þessum skila­boðum frá félags­fólki Efl­ingar er ein­beitt ósk um að þetta megi ekki vera að ger­ast. Það er ekki vegna þess að þeim finnst ég svo skemmti­leg mann­eskja, heldur út af þeim árangri sem hefur náðst. Og vegna þess að það fólk sem ég hef unnið með, til dæmis í samn­inga­nefnd­um, veit að ég gefst ekki upp. Ég segi alltaf satt og rétt frá og leita alltaf eftir lýð­ræð­is­legu umboði fyrir því sem ég geri og hef reynt að vera alltaf til staðar fyrir félags­fólk. En ég lít svo á núna að ég geti ekki hugsað lengra fram í tím­ann en einn dag í einu núna. Ég er bara þar.“

[adspot]Þetta er meðal þess sem kemur fram í ítar­legu við­tali við Sólveigu Önnu í Kjarn­anum sem birt var í gær. Þar steig tjáði hún sig í fyrsta sinn beint við fjöl­miðil eftir að hafa til­kynnt um afsögn sína fyrir viku síðan.

Ekki búin að ákveða næstu skref

Þegar Sólveig Anna greindi frá afsögn­inni, í stöðu­upp­færsl­u á Facebook, sagði hún að hún ætl­aði aldrei að hætta í bar­áttu fyrir rétt­læti fyrir þá sem til­heyrum stétt verka- og lág­launa­fólks og þekkja lífið undir oki auð­valds­kerf­is­ins og lág­launa­stefn­unn­ar.

Þegar hún er spurð hvað þetta þýði, og hvort hún sé að boða end­ur­komu inn í stétt­ar­fé­lags­bar­áttu innan tíð­ar, segir Sól­veig Anna ekki vera komin þang­að. „Ég er að vinna mig í gegnum þetta áfall að vera hrakin burt úr emb­ætti for­manns Efl­ingar sem ég tel mig hafa notið nær afdrátt­ar­lauss stuðn­ings félags­manna til að gegna. Og ég ætla bara að fá að vera þar. Eina ákvörð­unin sem ég hef tekið er að klára loks­ins ævi­sögu Rosu Lux­emburg, sem er mik­ill doðr­ant­ur.“