Ég heiti Nada Maher og er 25 ára gömul palestínsk kona úr hjarta Gaza – nánar tiltekið frá Jabalia-búðunum, sem hafa orðið tákn þjáningar og seiglu. Ég skrifa þessi orð úr hjarta þjóðarmorðsins, frá rústunum sem áður voru heimili, frá þeim sem eftir lifa úr fjölskyldum, frá röddum barna sem hvorki eiga til hnífs né skeiðar – né vernd fyrir sprengjuregni.
Ég er ung kona, eins og hver önnur, sem eitt sinn dreymdi um venjulegt líf. Ég átti drauma um framtíð, um nám og vinnu, um sjálfstæði og von. En í staðinn lifum við nú í þjóðarmorði sem sundrar fjölskyldum okkar, rænir börnin bernsku sinni og reynir að slökkva það sem enn er eftir af mannúðinni í okkur.
Við búum við þjóðarmorð sem fer fram fyrir opnum tjöldum – undir augum heims sem þegir. Þögn sem er ekki lengur hlutleysi, heldur meðsekt. Á hverjum morgni, áður en við …
Veistu meira? Láttu okkur vita
Það tókst ekki að sækja formið. Reyndu aftur eftir augnablik.
Ýttu á + við höfund, fréttamál eða greinaröð til að fylgja því og fá tölvupóst þegar eitthvað nýtt kemur, einn á dag í mesta lagi. Því sem þú fylgir stjórnarðu á Minni síðu.
Raddir Gaza
Sársaukanum lauk ekki með dauða mannsins míns
„Ég og stelpurnar mínar hlupum um í skelfingu“
12 mín. lestur
Það eru engar hljóðlausar nætur lengur
Bakar kleinur fyrir bágstadda á Gaza – „Getum öll hjálpað“
Við drukkum vatn úr salernum í tíu daga til að lifa af
Dagbók með röddum Gaza: Búin á líkama og sál
11 mín. lestur
Athugasemdir