Villandi málflutningur dómsmálaráðherra

Sigríður Á. Andersen dóms­mála­ráð­herra hefur látið að því liggja í við­tölum að dóms­mála­ráðu­neytið hafi falið úrskurð­ar­nefnd um upp­lýs­inga­mál að skera úr um hvort eðli­legt væri að birta upp­lýs­ingar um mál manna sem fengið hafa upp­reist æru.

Hið rétta er að ráðu­neytið synj­aði fjöl­miðlum og brota­þolum Roberts Downey um gögn sem nú liggur fyrir að úrskurð­ar­nefnd um upp­lýs­inga­mál telur almenn­ing eiga rétt á sam­kvæmt upp­lýs­inga­lögum. 

Það var Alma Ómars­dóttir, frétta­kona á RÚV, sem kærði ákvörðun dóms­mála­ráðu­neyt­is­ins um synjun upp­lýs­inga­beiðn­innar til úrskurð­ar­nefndar um upp­lýs­inga­mál. Dóms­mála­ráðu­neytið var ekki hlut­laus áhorf­andi að mál­inu heldur útskýrði og varði þá ákvörðun sína fyrir úrskurð­ar­nefnd­inni að hafa synjað beiðni RÚV um gögnin.

Í umsögn ráðu­neyt­is­ins vegna máls­ins er því haldið fram að „öll gögnin [hafi] að geyma við­kvæmar per­sónu­upp­lýs­ingar“ sem und­an­þegnar séu upp­lýs­inga­rétti almenn­ings. Þannig taldi ráðu­neytið að það væri brot gegn 8. tl. 2. gr. laga um per­sónu­vernd og með­ferð per­sónu­upp­lýs­inga og 9. gr. upp­lýs­inga­laga að afhenda umræddar upp­lýs­ingar.

Upplýsti Bjarna þrátt fyrir afstöðu ráðuneytisins

Brynjar Níelsson, for­maður stjórn­skip­unar- og eft­ir­lits­nefndar, sem sjálfur er reyndur lög­maður og sér­fræð­ingur á sviði refsiréttar, hefur gefið þær skýr­ingar á leynd stjórn­valda að það geti varðað refsi­á­byrgð að afhenda per­sónu­upp­lýs­ingar sem leynt eiga að fara sam­kvæmt lögum.

Mynd: Heiða Helga­dóttir

Þrátt fyrir skýra afstöðu ráðu­neyt­is­ins ákvað Sigríður Andersen dóms­mála­ráð­herra að upp­lýsa for­sæt­is­ráð­herra um nafn eins af með­mæl­endum Hjalta Sig­ur­jóns Hauks­sonar í lok júlí.

Sjálfur var Bjarni ekki aðili að mál­inu og átti ekki rétt á að fá slíkar upp­lýs­ingar sam­kvæmt þeirri laga­túlkun dóms­mála­ráðu­neyt­is­ins sem kemur fyrir í úrskurði úrskurð­ar­nefndar um upp­lýs­inga­mál. 

Hafnar því ranglega að hafa farið á svig við upplýsingalög

„Við töldum okkur ekki heim­ilt að afhenda öll þau gögn og fórum þá leið, sem er lögum sam­kvæmt, og RÚV, að fá úrskurð frá úrskurð­ar­nefnd um upp­lýs­inga­mál sem féllst á sjón­ar­mið ráðu­neyt­is­ins að því leyti að ekki væri hægt að birta gögnin eins og þau koma fyrir,“ sagði Sigríður Andersen í við­tali í kvöld­fréttum RÚV í gær. Sem fyrr segir er rangt að ráðu­neytið hafi sjálft farið þá leið að fá úrskurð frá úrskurð­ar­nefnd.

Blaða­manna­fundurBjarni tal­aði við fjöl­miðla í Valhöll í dag, að við­stöddum nokkrum ráð­herrum og þing­mönnum.

Mynd: Heiða Helga­dóttir

Sigríður hafn­aði því í við­tali við Stöð 2 að hafa farið á svig við upp­lýs­inga­lög með því að synja upp­lýs­inga­beiðnum um mál Roberts Downey og með­mæl­endur hans.

„Ég hjó eftir því í frétt­unum að talað er um leynd­ar­hyggju og að dóms­mála­ráðu­neytið hafi farið á svig við upp­lýs­inga­lög. Það er auð­vitað ekki rétt,“ sagði Sigríður.

„Í júní fengum við ósk um gögn í máli Roberts Downey og tókum ákvörðun um það, ráðu­neytið, lögum sam­kvæmt að neita því, vegna þess að í þeim kynnu að vera ákveðnar per­sónu­legar upp­lýs­ingar sem lögum sam­kvæmt þurfa að fara leynt.“ 

Hið rétta er að úrskurð­ar­nefnd um upp­lýs­inga­mál komst að þeirri nið­ur­stöðu í úrskurði sínum að dóms­mála­ráðu­neytið hefði gengið lengra í upp­lýs­inga­leynd en eðli­legt væri sam­kvæmt ákvæðum upp­lýs­inga­laga.