Þor­gerður Katrín Gunn­ars­dóttir er á fullum snún­ingi. „Nægir ykkur hálf­tími?“ spyr Ingileif Frið­riks­dóttir, aðstoð­ar­konan hennar, rétt áður en Þor­gerður tyllir sér með blaða­manni Heim­ild­ar­innar. Hún var að koma úr við­tali og er á leið­inni á umræður hjá Kenn­ara­sam­band­inu.

„Líttu í kringum þig, þetta er bara ótrú­lega gaman,“ svarar Þor­gerður spurð að því hvernig hún nenni þessu eig­in­lega, að vera enn í stjórn­málum eftir 22 ár á þingi, ekki alveg óslitið þó. Það er svo­lít­ill hávaði í rým­inu, eins og heyr­ist á upp­tök­unni. Fram­bjóð­endur og stuðn­ings­fólk Við­reisnar, flokks Þor­gerðar, rabbar saman, hringir út, skipu­leggur næstu skref í kosn­inga­bar­átt­unni sem nú sér fyrir end­ann á.

„Ég við­ur­kenni að þessi kosn­inga­bar­átta er sú skemmti­leg­asta sem ég hef tekið þátt í. Maður finnur að fólk er for­vitið, fólk er spennt, það er ákveðin eft­ir­vænt­ing í loft­inu því fólk vill breyt­ingar,“ segir Þor­gerður. 

Fylgi Við­reisnar hefur risið veru­lega í mæl­ingum und­an­farið. Flokk­ur­inn …