Rassleysi rýrnandi manna og draumurinn um stærra skott

Síð­ast­liðin ár hafa karl­menn sem stunda lyft­ingar aukið fók­us­inn á æfingar sem stæla rassvöðvana. Fjallað hefur verið um þetta í erlendum fjöl­miðlum og má tala um rassa­bylt­ing­una. Einka­þjálf­ar­inn Konráð Gíslason segir að þeir dagar séu liðnir að karl­menn séu litnir horn­auga fyrir að gera rassæf­ingar.

Rassa­öf­undin er systir ann­arrar þekktrar til­finn­ingar hjá karl­mönnum: Typpa­öf­und­ar­innar.

Hún lýsir sér í því að karl­menn eru með minni­mátt­ar­kennd út af stærð­inni á rass­inum á sér, vöðva­leysi hans, flatneskju eða vegna þess að hann er inn­fall­inn, síður eða jafn­vel bara eig­in­lega horf­inn. Þessar hugs­anir gera það að verkum að þeir fara að horfa öfund­ar­augum á aðra þrýstn­ari og stærri rassa og bera þá saman við sinn eigin. 

Munurinn á rassa­öf­und­inni og typpa­öf­und­inni er sá að rassar eru alls staðar sýni­legir og sama­burð­ar­hæfir. Þess vegna sækir þessi gerð öfundar tíðar að í dag­lega líf­inu þar sem for­senda hennar er ekki kviknekt. Enginn getur hlaupið undan því að fá karla­rassa í buxum inn í sjón­sviðið.

„Strákar eru vissu­lega farnir að huga meira að þessu: Að vilja vera með stóra og stæði­lega bossa“
Konráð Gíslason,
einka­þjálf­ari í World Class

Leiðinn yfir …

Kjósa
19
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár