„Ég er að vonast til að fólk hugsi“

Guðrún S. Gísla­dóttir ræðir Aspas og hvernig fátækum hópum er att hver gegn öðrum.

„Ég er að vonast til að fólk hugsi“

Í breskum stór­mörk­uðum er algengt að það sé afsláttur á vörum sem eru að fara að skemm­ast og er afslátt­ur­inn hæstur rétt fyrir lokun. Þetta vita þeir fátæk­ustu öðrum betur og um þá fjallar leik­ritið Aspas. Annars vegar um George, enskan elli­líf­eyr­is­þega, og hins vegar Dani, rúm­enskan far­and­verka­mann á miðjum aldri.

Þeir tala ekk­ert í verk­inu en áhorf­endur fá heyrna­tól til að fylgj­ast með hugs­unum þeirra, á meðan þeir sinna sínum inn­kaupum fáum við inn­sýn í blank­heit þeirra, en ekki síður for­dóma þeirra og rang­hug­myndir um hinn. Um hina.

Þeir Eggert Þor­leifs­son og Snorri Eng­il­berts­son leika þá félaga, en það er Guðrún S. Gísla­dóttir sem leik­stýrir, en eftir 45 ára starf í leik­húsi leik­stýrir hún í fyrsta skipti atvinnu­leik­urum. Við slógum á þráð­inn til Guðrúnar þegar hún var nýkomin af æfingu.

 „Þetta er svo­lítið sér­kenni­legt allt saman ... nú hringir Eggert …“

Kjósa
20
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár