„Sprengju­byrgið er öryggi stað­ur­inn þinn. Fyrir mér var sprengju­byrgið fjöl­skyldan og vinnan. Ég fann þegar fyrstu síren­urnar vældu að ég vildi vera með fjöl­skyld­unni, sem var í öðrum bæ einmitt þá,“ segir Yulia Sapiga, sýn­ing­ar­stjóri, sem rifjar í kjöl­farið upp þegar hún hóf verk­efnið Dagbók stríðs­ins á fyrsta degi stríðs­ins í gall­eríi sínu í Lviv – og lista­menn voru til­búnir með verk strax fyrsta dag­inn eftir inn­rás.

Sýningin í Norræna hús­inu leit­ast við að sýna reynslu­heim lista­manna sem horfst hafa í augu við stríðið. Stríðs­tímar snú­ast um hörku, hatur og ótta en í þeim birt­ist einnig hug­rekki, sam­kennd og kær­leikur, sem fyrir mörgum varð að „sprengju­skýli“. Í kjöl­farið mætti spyrja: Hverjar voru leið­irnar að per­sónu­legu skýli lista­mann­anna? 

Yulia Sapiga„Listin er mik­il­vægt vopn í upp­lýs­inga­stríð­inu.“

Þessi við­fangs­efni eru skoðuð í nokkrum víddum, með því að búa til sam­tal milli hins nýja veru­leika í Úkraínu og reynsl­unnar sem upp úr honum …