„Jafnvel ömmum getur skjátlast“

Stutt­myndin Frú Regína eftir Garp Elísa­bet­ar­son, sem fjallar um bræður sem eru kall­aðir á fund ömmu sinnar og hvattir til að koma kærasta systur þeirra fyrir katt­ar­nef, byggir á sann­sögu­legum atburðum að sögn Hrafns Jök­uls­sonar. 

Hrafn fjall­aði um málið á Facebook í gær og sagði mynd­ina sækja efni­við í sam­skipti sem þeir bræð­urnir, Illugi og Hrafn, áttu við ömmu sína í gamla daga. Systir þeirra, Elísabet Kristín Jök­uls­dóttir, hafði tekið saman við Inga Bær­ings­son og ömm­unni leist ekki á blik­una.

„Vitaskuld var henni ekki alvara“

Illugi Jök­uls­son lýsti við­horfi ömmu sinnar til Inga í minn­ing­ar­grein um hana árið 2001:

Einu sinni var henni þó nóg boðið; þegar einn alræmdur skúrkur virt­ist þess albú­inn að leggja snörur sínar fyrir við­kvæma stúlku og engar for­tölur dugðu til að sýna barn­inu fram á hversu ger­sam­lega ómögu­legt þetta manns­efni væri.

Þá birt­ist járnið úr frú Valgerði og orðið að stáli þegar amma bauðst til að drepa mann­inn.

"Ég er nú orðin gömul kona," sagði hún með þjósti en samt dálítið ringluð.

"Mig munar ekk­ert um að eyða síð­ustu árunum á Litla-Hrauni!" Vita­skuld var henni ekki alvara. Þó vissi maður aldrei alveg um frú Elísa­betu og ekki gott að segja hvað gerst hefði ef mað­ur­inn hefði þegar til kom ekki reynst alveg svo slæmur að eina ráðið væri að drepa hann.

„Skúrkurinn“ fór í meðferð og hjálpaði ungmennum

Aðspurður um málið bendir Hrafn á að stutt­myndin sé auð­vitað sjálf­stætt lista­verk. Sögu­þráð­ur­inn sæki þó stoðir í raun­veru­legar umræður sem áttu sér stað á sínum tíma.

„Fyrst og fremst þótti mér þetta bráð­skemmti­leg mynd. Það er alltaf ávísun á snilld þegar Krist­björg Kjeld stígur á svið, og þarna hefur með sér frá­bæran leik­hóp. Pilt­arnir sem fóru með hlut­verk okkar Illuga skil­uðu því með miklum sóma eins og aðrir. Þetta var skemmti­legt tíma­ferða­lag fyrir mig, sér­stak­lega í ljósi þess hvað allt fór vel að lokum,“ segir Hrafn í sam­tali við Stundina. 

Garpur, sem leik­stýrði og rit­aði hand­ritið að stutt­mynd­inni, er sonur Elísa­betar Krist­ínar Jök­uls­dóttur og Inga Bær­ings­sonar.

„Myndin hans Garps og hans góða fólks sýnir okkur að minnsta kosti tvennt. Að jafn­vel ömmum getur skjátl­ast. Og svo hitt, að allir verð­skulda annað tæki­færi,“ segir Hrafn. „Því seinna fór hann Ingi Bær­ings­son, barns­faðir Ellu Stínu, í með­ferð og hefur síðan í ára­tugi ekki aðeins fetað sína beinu braut heldur einnig unnið við að hjálpa ung­mennum í vanda.“

Fréttin hefur verið upp­færð eftir að hún birt­ist fyrst.