Veikt fólk innilokað í gluggalausu rými
VettvangurSpítalinn er sjúklingurinn

Veikt fólk inni­lokað í glugga­lausu rými

Á þeim þremur mán­uðum sem liðnir eru frá því að starfs­fólk bráða­mót­tök­unnar sendi frá sér hjálp­ar­kall þar sem það sagð­ist lifa ham­farir hefur lítið sem ekk­ert verið aðhafst til að bæta starfs­að­stæður þeirra. Ef eitt­hvað er þarf það að hlaupa enn hraðar og mann­rétt­indi sjúk­linga eru brotin að mati bráða­læknis sem fylgdi blaða­manni í gegnum deild­ina. Aðstæður á vett­vangi voru slá­andi.
Hjólahýsafólkið sem vildi kaupa brunabíl
Vettvangur

Hjóla­hýsa­fólkið sem vildi kaupa bruna­bíl

Við Laug­ar­vatn hafa staðið hjól­hýsi í marga ára­tugi. Samfélag sem iðar af lífi á sumrin en leggst svo í dvala yfir vet­ur­inn. Hjól­hýsin eru í mis­jöfnu ásig­komu­lagi en flestum virð­ist vel við haldið og skraut­legir garðar og stórir pallar umlykja þau flest. Þarna hefur fólk komið sér fyrir, sumir komið árlega lengi en aðrir til­tölu­lega nýmættir. Núna í sept­em­ber verður hins vegar skrúfað fyrir vatnið og nær öllum gert að vera farin fyrir ára­mót.
Sómi Íslands
Vettvangur

Sómi Íslands

Björg­un­ar­sveit­ar­fólk úr björg­un­ar­sveit­inni Þorbirni í Grinda­vík hefur sumt hvert staðið sleitu­lítið vakt­ina frá því að eld­gosið hófst í Fagra­dals­fjalli. Þau hafa jafn­framt notið lið­sinnis hund­ruða kollega sinna sem hafa tryggt öryggi fólks og komið hröktum og slös­uðum ferða­löngum til bjargar. Allt í sjálf­boða­vinnu, án þess að skeyta um eigin hag heldur ein­beitt í að hjálpa sam­borg­urum sínum. Það verður seint ofmetið.
„Einstakur atburður“ í sögu þjóðar
VettvangurEldgos við Fagradalsfjall

„Ein­stakur atburður“ í sögu þjóðar

Leita þarf sjö þús­und ár aftur í tím­ann eftir sam­bæri­legu eld­gosi og því sem nú stendur yfir á Reykja­nesskaga. Kristín Jóns­dóttir eld­fjalla- og jarð­skjálfta­fræð­ingur telur lík­legt að gosið geti staðið um tals­verða hríð en ólík­legt sé að það standi árum saman. „Dáleið­andi feg­urð sem jafn­ast ekki á við neitt sem maður hefur séð,“ segir Andri Snær Magnason rit­höf­undur.
Dagbækur úr útgöngubanni: „Ekkert verður aftur eins og það var“
VettvangurDagbók í útgöngubanni

Dagbækur úr útgöngu­banni: „Ekkert verður aftur eins og það var“

Róttækar breyt­ingar á dag­legu lífi eru nú veru­leiki fólks um heim allan. Söknuður eftir hvers­dags­lífi, vinum og fjöl­skyldu, ótti við hið ókunna, atvinnu­ó­ör­yggi og tor­tryggni í garð yfir­valda er meðal þess sem lesa má úr dag­bók­ar­færslum sex jarð­ar­búa, skrif­aðar á sjö dögum. Allir búa þeir við útgöngu­bann á sínum bletti jarð­ar­kúl­unnar. En þrátt fyrir að allir lifi þeir nú tíma sem eiga sér enga hlið­stæðu í sög­unni njóta þeir í auknum mæli feg­urðar þess ein­falda, finna til djúp­stæðs náunga­kær­leika og vilja síður snúa aftur til þess mynsturs sem ein­kenndi líf þeirra áður en veiran tók það yfir.
Óttast hungrið meira en veiruna
VettvangurDagbók í útgöngubanni

Óttast hungrið meira en veiruna

Stjórn­völd í Argent­ínu hafa stært sig af því að hafa brugð­ist hratt við ógn­inni sem stafar af COVID-19. Frá því 19. mars hefur útgöngu­bann verið í gildi þar. Lucia Maina Waisman er blaða­maður, sam­fé­lags­miðl­ari, kenn­ari og bar­áttu­kona fyrir mann­rétt­indum, sem er búsett í borg­inni Kordóba í Argent­ínu. Hún deilir dag­bók­ar­færslum sínum með les­endum Stund­ar­innar.

Mest lesið undanfarið ár