Í byrjun ágúst árið 2015 fékk ég símtal frá félagsráðgjafa sem sagðist vera fyrir utan bráðamóttökuna í Fossvogi og með henni væri kona sem væri nú skjólstæðingur hennar. Hún hafði orðið fyrir ofbeldi og læknir sem skoðaði hana segði að það þyrfti að mynda áverkana, „en hún fór út og fæst ekki til að koma með mér aftur inn á spítalann,“ sagði ráðgjafinn. „Hún vill tala við þig.“ Ástvina mín kær, sem var þá mjög veik af fíknisjúkdómi, sagði þegar hún kom í símann að hún ætlaði ekki aftur inn á deildina, þar hefði verið talað við sig af lítilsvirðingu. Hún var svo róleg og ég áttaði mig á að hún var að gefast upp. Ég reyndi samt að sannfæra hana um að fara aftur inn, hún yrði að láta líta betur á sig, hvort hún vildi gera það barnanna sinna vegna, mín vegna? Þá beygði hún af og bað …
Veistu meira? Láttu okkur vita
Það tókst ekki að sækja formið. Reyndu aftur eftir augnablik.






















Athugasemdir