Hjarta síðasta hvalveiðimannsins

Kristján Loftsson í Hval hf. er lík­lega síð­asti Íslend­ing­ur­inn sem mun stunda veiðar á lang­reyðum. Hann er kom­inn á átt­ræð­is­aldur og heldur áfram að veiða dýr, hverra afurða er lítil eft­ir­spurn eftir. Hvað veldur því að Kristján vill gera þetta þrátt fyrir að tap sé á hval­veið­unum á hverju ári og þrátt fyrir mikla and­stöðu umheims­ins?

Hjarta síðasta hvalveiðimannsins
Stundin sem Kristján beið eftir Kristján Loftsson hafði lengi beðið eftir þeirri stund að sjá fyrstu lang­reyð­ina dregna á land eftir að hval­veiðar hófust aftur eftir 20 ára hlé 2006. Hann sést hér með þáver­andi sjáv­ar­út­vegs­ráð­herra, Einari Kr. Guð­finns­syni. Mynd: mbl/ÞÖK

„Hann er fæddur og alinn upp í Hvalnum. Þetta var, og er, hans hjart­ans áhuga­mál,“ sagði Ingi­björg Björns­dóttir, eft­ir­lif­andi eig­in­kona Árna Vil­hjálms­sonar, við­skipta­fé­laga Krist­jáns Lofts­sonar hval­veiði­manns í ára­tugi, um Kristján í við­tali við Stundina árið 2016. Feður Krist­jáns og Árna, Loftur Bjarna­son og Vil­hjálmur Árnason, stofn­uðu Hval hf. árið 1948 og hófu veiðar á hvölum í gegnum félagið. Bæði Kristján og Árni eru aldir upp við hval­veiðar; veið­arnar voru í blóði þeirra, hluti af þeim, en áttu ólíkan stað í hjörtum þeirra.

Ingi­björg útskýrði á hvaða for­sendum Kristján Loftsson vildi halda áfram að veiða hvali, lang­reyðar á Íslands­miðum, þótt ljóst væri að veið­arnar væru ekki arð­bærar fjár­hags­lega. Á meðan var Árni miklu skept­ísk­ari á veið­arnar á ein­földum við­skipta­legum for­sendum: Hval­veið­arnar eru ekki arð­bærar. Ekki hefur náðst að selja hval­kjötið á verði sem er nægi­lega hátt til að dekka kostn­að­inn við veið­arnar. Kristján rembist hins vegar eins og rjúpan við …

Kjósa
1
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir.
Tengdar greinar

Hvalveiðar

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár