Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut

Linda Þorvaldsdóttir er Reykvíkingur í húð og hár. Hún ólst upp í Seljahverfi og var í Seljaskóla alla sína hunds- og kattartíð eins og hún orðar það. Þar bjó hún frá því hún var tveggja ára og þar til hún flutti að heiman 26 ára.

„Maður var alltaf úti að leika sér sem krakki. Ein króna var mjög vinsæl. Ég átti bara venjulega æsku. Það var mamma, pabbi og þrjú systkini, raðhús og ekkert vesen.“

Ungu stúlkuna dreymdi meðal annars um að verða slökkviliðskona þegar hún yrði fullorðin eða skurðlæknir. 

Hvað með tónlistarsmekkinn á æsku- og unglingsárunum? Hún fílaði fyrst Wham og svo Duran Duran og hún segist vera rokkari í sér en að hún hún hlusti á alla tónlist. „Ég er alæta á tónlist en ég er meiri rokkari en annað. Ágústa systir var mikil tónlistarmanneskja, bæði sem unglingur og fullorðin, og hún smitaði okkur hin systkinin svolítið …

Kjósa
16
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár