Í lok síðasta árs var Majdi A. H. Abdaljawwad örvæntingarfullur þar sem hann sat í örygginu á Íslandi, hræddur um að á hverri stundu bærust skilaboð um að enn annar fjölskyldumeðlimur hans væri dáinn.
Hann talaði við eiginkonu sína, Reem, dæturnar Zainu og Leyan, og soninn Zaid oft á dag í gegnum net og síma. „Zaid segir alltaf: Hjálpaðu mér, hjálpaðu mér. Hér eru sprengjur,“ sagði Majdi við Heimildina. Hann talaði með höndunum og augnaráðinu, ákveðinn í að reyna að koma skilaboðum sínum áleiðis: Gerið þið það, hjálpið mér að koma fjölskyldu minni undan sprengjunum.“
„Gaman að sjá þig!“
Sá Majdi sem blaðamaður hitti í byrjun viku var allt …
Sérðu villu? Láttu okkur vita
Það tókst ekki að sækja formið. Reyndu aftur eftir augnablik.
Fylgdu höfundum og efni og fáðu tölvupóst þegar eitthvað nýtt kemur, einn á dag í mesta lagi. Því sem þú fylgir stjórnarðu á Minni síðu.
Þau sem flúðu Gaza
„Mér finnst vera hræðsla í stjórnmálunum“
„Hann er of langt í burtu frá mér“
Sá sem enn bíður fjölskyldunnar
„Það er miklu öruggara hér“
Utanríkismál hafi færst í forgrunn
Athugasemdir (1)