Hvalirnir upplifa „gríðarlega þjáningu og angist“

Síðasta sumar veiddi Hvalur hf. eina mjólk­andi lang­reyð­arkú, sem þýðir að hún hefur verið með kálf á spena. Sá hefur lík­lega ekki lifað lengi án móður sinnar. Ellefu kýr með fóstri voru veiddar. Sum þeirra höfðu náð um það bil 2/3 fæð­ing­ar­stærðar sinnar. Eftirför í myrkri, allt að sex sprengiskutlum skotið að einu og sama dýr­inu og tveggja klukku­stunda dauða­stríð þar sem lang­reyð­urin synti særð um, kaf­aði og blés, er meðal þess sem átti sér stað á síð­ustu ver­tíð Hvals hf. Lög um vel­ferð dýra voru ekki brotin að mati Mat­væla­stofn­unar.

Hvalirnir upplifa „gríðarlega þjáningu og angist“
Marg­skotin Kristján Loftsson, for­stjóri Hvals hf., virðir fyrir sér lang­reyði sem nokkra sprengiskutla þurfti til að drepa á síð­ustu ver­tíð. Fjórða hvert dýr sem veitt var þurfti að skjóta oftar en einu sinni. Mynd: Arne Feuerhahn

Hann er enn lif­andi,“ segir skip­verji á hval­veiði­skipi Hvals hf. eftir að sprengju­skutli er hleypt af og hefur hæft lík­ama um 18 metra langrar lang­reyðar í annað sinn. Fyrra skotið hafði hæft hana við munn­vik og auga. Hún virð­ist slegin út í nokkrar mín­útur en rankar svo við sér og syndir af stað. Vefur taug­inni úr sprengiskutl­inum um lík­ama sinn og slítur hana. Syndir lengi, kafar og blæs í um sautján mín­útur. Þar til hún er skotin öðru sinni. 2–3 mín­útum seinna dregur hratt af henni.

Dauða­stríð hennar varði í nítján mín­útur. Það er um það bil jafn­lengi og það tekur að aka frá Litlu kaffi­stof­unni til Hvera­gerðis á lög­legum hraða.

Skot í myrkri

Þetta er þó ekki lengsta dauða­stríðið sem greint er frá í eft­ir­lits­skýrslu Mat­væla­stofn­unar með hval­veiðum síð­asta sum­ars sem gefin var út á mánu­dag. Það dýr var skotið fjórum sinnum, rétt eins og urðu örlög þriggja ann­arra, í eft­ir­för hval­veiði­manna sem stóð fram í myrkur og í tvær klukku­stundir. Sex sprengiskutlum var í heild skotið á dýrið, en tveir þeirra geig­uðu. „Því var um mjög langt dauða­stríð að ræða og ætla má með miklum þján­ingum áður en [dýrið] drapst,“ segir í skýrsl­unni sem Þóra Jón­as­dóttir, sér­greina­dýra­læknir villtra dýra hjá MAST, ritar. Til að setja þá tíma­lengd í sam­hengi má nefna að Disney-kvik­myndin Frozen er 107 mín­útur. Og dauða­stríð þessa til­tekna ein­stak­lings stóð þrettán mín­útum betur. Í 120 mín­útur.

Þetta frá­vik, eins og það er kallað, því lögum og reglum sam­kvæmt á að aflífa dýrið sam­stundis eða á sem skemmstum tíma, er að mati MAST „afar alvar­legt“. Stofn­unin bendir þó á að hún telji „alltaf alvar­legt ef að dýr sem eru veidd drep­ast ekki sam­stundis eða mjög fljótt“.

Við veiðar 11. sept­em­ber var kýr skotin fjórum sinnum. Fyrsta skot­inu hleypti skyttan af klukkan 12.26. Sá skut­ull hæfði bægsli. Öðru skoti var hleypt af kl. 12.48. Sá skut­ull hæfði kúna rétt ofan bægslis en sprakk ekki. Hún var skotin í þriðja sinn kl. 12.55, rúmum hálf­tíma eftir fyrsta skotið. Það hæfði hana ofar­lega í bak. Og sá skut­ull sprakk ekki heldur. Klukkan 13.11 var því fjórða skot­inu hleypt af.

Tíu mín­útum síðar er hún úrskurðuð dáin. Dauða­stríðið stóð í tæpa klukku­stund.

Sprakk við snertingu

Við veið­arnar á öðru dýri þennan sama dag sprakk sprengiskut­ull­inn þegar við snert­ingu og því áður en hann gekk inn í lík­ama þess. Dýrið var skotið öðru sinni. Dauða­stríðið varði í ell­efu mín­útur.

Af þeim 148 lang­reyðum sem veiddar voru á 100 daga ver­tíð Hvals hf. síð­asta sumar þurfti að skjóta 36 þeirra tvisvar eða oftar, eða í um fjórð­ungi til­fella. 

„Alvarleg atvik“ sem þessi, þar sem dauða­stríðið varir lengi, eru skráð átján sinnum á síð­ari hluta síð­ustu ver­tíðar Hvals hf., eina fyr­ir­tæk­is­ins sem stundar hval­veiðar við Ísland.

Skot í myrkriFjórum sprengiskutlum var skotið í eitt dýr­anna á um tveggja klukku­stunda tíma­bili áður en það dó. Heimild: MAST

Óútskýrð töf á endurskoti

Vinnu­reglur eru þær að hlaða byss­urnar þegar í stað eftir að í ljós kemur að fyrsta skot hefur geigað, þ.e. að ekki hafi tek­ist að drepa dýrið sam­stundis. Það tekur um átta mín­útur. En í nokkrum til­vikum, sem MAST fjallar um í skýrslu sinni, sem m.a. byggir á mynd­böndum sem tekin voru upp um borð sam­kvæmt nýrri reglu­gerð, eru dýrin ekki end­ur­skotin nærri strax. Einn hval­ur­inn er fyrst skot­inn aftur eftir 19 mín­útur, annar eftir 15 mín­útur og í þriðja til­vik­inu líða heilar 22 mín­útur. „Ástæður fyrir töfum við end­ur­skot liggja ekki fyrir,“ segir í skýrsl­unni.

Ekki tókst að ná þremur hvölum sem skotnir voru. Einn þeirra sleit taug­ina og synti af stað með sprengiskut­ul­inn í bak­inu. Honum var veitt eft­ir­för í fimm klukku­stundir án þess að hann næð­ist.

Edda Elísabet Magn­ús­dóttir sjávar- og atferl­is­vist­fræð­ingur segir það enga spurn­ingu að lang­reyðar finni sárs­auka við skotin og verði hræddar. „Þetta eru spen­dýr eins og við sem eru með sam­bæri­legt tauga­kerfi og við sjálf,“ segir hún við Heim­ild­ina. „Því er ekki spurn­ing að dýrin upp­lifi gríð­ar­lega þján­ingu og ang­ist.“

Mjólkandi og kelfdar kýr

Síðasta sumar veiddi Hvalur hf. eina mjólk­andi lang­reyð­arkú. Ellefu kýr með fóstri voru veiddar, eða 12 pró­sent af öllum kven­dýr­unum. Sum fóstrin voru búin að ná um það bil 2/3 fæð­ing­ar­stærðar sinnar.

„Kýr sem mjólkar er að öllum lík­indum með kálf,“ segir Edda Elísabet. Kálfarnir fæð­ist yfir­leitt á tíma­bil­inu nóv­em­ber til mars og mæð­urnar mjólki í 6–7 mán­uði eftir fæð­ingu. „Og ef hún er veidd að sumri og er mjólk­andi er kálf­ur­inn lík­lega enn að venj­ast fastri fæðu,“ bendir hún á. „Því eru miklar líkur á því að kálf­ur­inn hennar hafi það ekki af, ekki nema hann kom­ist í slag­tog við aðrar lang­reyðar og læri að elta uppi bráð­ina.“

Kelfdar kýrFóstur sem skorið var úr kviði lang­reyðar í Hval­stöð­inni í Hval­firði síð­asta sumar dregið eftir plan­inu.

Samkvæmt 3. grein laga um hval­veiðar, sem í grunn­inn eru frá árinu 1949, er óheim­ilt að veiða kálfa og hvali sem kálfar fylgja. Er mjólk­andi kýrin var veidd var mynd­bandseft­ir­lit um borð í hval­veiði­bát­unum ekki hafið. Engar slíkar óyggj­andi heim­ildir eru þess vegna til um það hvort kálfur sást fylgja kúnni eða ekki.

Fyrri skýrslan

Þetta er í annað sinn sem gerð er skýrsla af yfir­völdum hér á landi um skil­virkni og vel­ferð við veiðar stór­hvela. Sú fyrri var unnin árið 2014 af norskum dýra­lækni. Í þeirri skýrslu er til­tekið að 84 pró­sent af dýr­unum hafi dáið sam­stundis og engin eru sögð hafa sýnt lífs­mörk eftir fyrsta skot lengur en í 15 mín­útur.

Nið­ur­stöður norska sér­fræð­ings­ins eru allt aðrar en þær sem sér­fræð­ingar MAST birta í skýrslu sinni. Aðeins 59 pró­sent lang­reyða sem veiddar voru í fyrra dóu sam­stundis og eftir fyrsta skot sýndu 14 pró­sent þeirra lífs­mörk lengur en í 15 mín­útur, þar af eitt dýr í tæp­lega klukku­stund og annað í tvær klukku­stundir. „Verður slíkt að telj­ast afar langt og þján­ing­ar­fullt dauða­stríð, þar sem bæði þessi dýr höfðu fengið í sig fjóra sprengiskutla,“ segir í skýrslu MAST. „Skil­virkni við aflífun hval­anna var því verri á árinu 2022 heldur en árið 2014 og dýra­vel­ferð getur þar með talist lak­ari.“

Sérfræðingur í hvalveiðum

Norski dýra­lækn­ir­inn sem atvinnu­vega- og nýsköp­un­ar­ráðu­neytið, undir stjórn Sigurðar Inga Jóhanns­sonar sjáv­ar­út­vegs- og land­bún­að­ar­ráð­herra, fékk til skýrslu­gerð­ar­innar, heitir Egil Ole Øen. Hann er einn helsti sér­fræð­ingur Noregs í hval­veiðum og kom að end­ur­hönnun sprengiskutla sem not­aðir eru við veið­arnar. Hann hefur nú í mörg ár séð um þjálfun skot­manna og ann­arra í áhöfn hval­veiði­skipa Hvals hf. auk þess að hafa unnið ráð­gjaf­ar­störf fyrir fyr­ir­tækið. Andmæli Hvals hf. við skýrslu­drögin, sem voru ítar­leg og und­ir­rituð af Krist­jáni Lofts­syni, for­stjóra fyr­ir­tæk­is­ins, eru m.a. byggð á grein­ingu Øen.

Með bráð­inaHvalskip Hvals hf. á leið með tvær lang­reyðar til hafnar í Hval­firði.

Og túlkun hans á gögn­unum eru í mörgum atriðum, ef ekki flestum, mjög frá­brugðin nið­ur­stöðum sér­fræð­inga eft­ir­lits­stofn­un­ar­innar. Túlkun hans á því hvenær hval­irnir eru dánir er m.a. önnur. Í einu til­viki metur hann dán­ar­tíma 0 mín­útur þar sem MAST metur hann 19 mín­útur, svo dæmi sé tekið.

Uppfærsla á veiðibúnaði breytti engu

Þóra, dýra­læknir hjá MAST, setti sig í sam­band við Øen í fyrra og sagð­ist hann þá vera á leið til lands­ins að beiðni for­stjóra Hvals hf. til að fara yfir tækja­búnað og fleira, „þar sem skoða þyrfti þá háu tíðni þess að skjóta þurfi dýr tvisvar og allt að fjórum sinnum“. Eftir þá heim­sókn ræddi hún aftur við hann og sagði hann verk­efnið hafa gengið vel, sprengi­efni hefði verið bætt í skut­ul­byssu til að tryggja að hraði og afl væri nægj­an­legt og vonir stæðu til að til­fellum þar sem þyrfti að skjóta dýr aftur myndi fækka.

En þetta dugði ekki til. „Enginn mark­tækur munur er á milli fyrri hluta og seinni hluta veiði­tíma­bils 2022 hvað varðar fjölda hvala sem skotnir voru oftar en einu sinni, þrátt fyrir að vonir stæðu til þess að breyt­ing yrði eftir leið­rétt­ingar sem voru fram­kvæmdar af norskum sér­fræð­ingi,“ segir í skýrslu MAST.

Íslendingar veitt stórhveli í tæpa öld

Hval­veiðar hafa verið stund­aðar við Ísland lengi en veiðar á stór­hvelum á borð við lang­reyðar hófust þó ekki fyrr en með til­komu sprengiskut­uls­ins í lok 19. aldar. Norðmenn stund­uðu þessar veiðar hér af miklu kappi en Íslend­ingar hófu hins vegar ekki að veiða stór­hveli fyrr en um 1935. Hvalur hf. hefur stundað hval­veiðar frá fimmta ára­tug síð­ustu aldar með hléum.

Í slippHvalur hf. er að gera hval­veiði­skip sín tvö klár á ver­tíð sum­ars­ins og hafa þau verið í slipp í Reykja­vík.

Fyr­ir­tækið fékk upp­haf­lega leyfi til hval­veiða árið 1947 og var það end­ur­nýjað árið 1959. Á grund­velli þess leyfis stund­aði Hvalur veiðar allt til árs­ins 1985 er sam­þykkt Alþjóða­hval­veiði­ráðs­ins, sem fól í sér bann við öllum veiðum í atvinnu­skyni, tók gildi. Íslend­ingar gengu úr ráð­inu 1992 en aftur í það ára­tug síðar. Hvalur hf. hóf veið­arnar á ný 2006 og hefur stundað þær síðan með hléum. Sumarið 2019 veitti Kristján Þór Júl­í­us­son, þá sjáv­ar­út­vegs- og land­bún­að­ar­ráð­herra, fyr­ir­tæk­inu leyfi til veiða á lang­reyði til árs­ins 2023. 

Segir lög um velferð dýra eiga ekki við

Í athuga­semdum Hvals er bent á að eft­ir­lits­skýrslan sé grund­völluð á reglu­gerð um eft­ir­lit með vel­ferð dýra við veiðar á hvölum, sem Svandís Svav­ars­dóttir gaf út í fyrra­sumar, sem aftur sæki stoð sína í lög um vel­ferð dýra frá árinu 2013. For­svars­menn Hvals hf. telja hval­veiðar hins vegar falla utan við gild­is­svið þess­ara laga. „Af því leiðir jafn­framt að reglu­gerðin á sér ekki við­hlít­andi laga­grund­völl.“

Kristján Loftsson skrifar að sam­kvæmt dýra­vel­ferð­ar­lög­unum taki þau ekki til „hefð­bund­inna veiða og föng­unar á villtum fiski“ og vill hann meina að hval­veiðar falli þar undir. „Hval­veiðar eru hefð­bundnar veiðar sem hvíla á gömlum merg og því und­an­skildar efni lag­anna.“

Horfa verði til „eðlis veið­anna“ og „hvaða kröfur séu raun­hæfar í þeim efnum“. Hval­veiðar verði til dæmis „fjarri lagðar að jöfnu við aflífun búfjár eða ann­ars dýra­halds“. Við veiðar á villtum dýrum sé „engin krafa um að dýrið skuli gert með­vit­und­ar­laust eða að það deyi taf­ar­laust“ en að „ákjós­an­legt skot­mark“ sé í  brjóst­holið“.

Þessum lög­skýr­ingum for­stjóra Hvals hf. mót­mælir MAST og segir ljóst að veiðar á hvölum falli undir gild­is­svið dýra­vel­ferð­ar­lag­anna og þá einnig reglu­gerð ráð­herra frá því í ágúst. „Gild­is­töku­á­kvæði laga um vel­ferð dýra er skýrt og ein­ungis hefð­bundnar veiðar á villtum fiski og föngun á villtum fiski falla utan gild­is­sviðs lag­anna. Veiðar á spen­dýrum, þ.m.t. hvölum, geta með engum hætti fallið undir slíkt und­an­þágu­á­kvæði.“

Ósprungnir skutlarÍ nokkrum til­vikum síð­asta sumar sprungu sprengiskutlar hval­veiði­manna ekki er þeir hæfðu lang­reyð­arnar. Þessi var með að minnsta kosti þrjá skutla í sér er hún var dregin á land, þar af einn í bægsli.

Óyggjandi staðreyndir

Hvalur hf. telur sam­an­tekið að á eft­ir­lits­skýrsl­unni séu „fjöl­þættir ann­markar“, sem dragi úr áreið­an­leika og þýð­ingu hennar og er þekk­ing eft­ir­lits­manna yfir­valda, sem voru um borð í hval­veiði­skip­unum síð­ari hluta ver­tíðar, m.a. dregin í efa. Ef rétt yrði staðið að málum myndi nið­ur­staðan lík­lega verða svipuð og sú sem Egil Ole Øen fékk út árið 2014.

MAST svarar þessu og segir að „meint reynslu­leysi“ eft­ir­lits­fólks í að skrá við­brögð hvala eftir skot með sprengiskutli, „breyti ekki þeirri stað­reynd sem er óyggj­andi, að end­ur­skjóta þurfi 24 pró­sent allra dýra og mynd­bands­upp­tökur sýna skýrt að öll þau dýr sem voru end­ur­skotin, syntu, köf­uðu og blésu eftir fyrsta skot“.

Ekki lögbrot

Þrátt fyrir að sér­fræð­ingar Mat­væla­stofn­unar segi í nið­ur­stöðum skýrslu sinnar að veiðar á stór­hvelum séu ekki í sam­ræmi við mark­mið laga um vel­ferð dýra, dragi upp mörg dæmi um langt og þján­ing­ar­fullt dauða­stríð dýr­anna, fjalli um að til­raunir til betrum­bóta á veiði­bún­aði hafi engu skilað, að veiðar hafi verið stund­aðar í myrkri, mjólk­andi kýr veidd og þrjú dýr hafi verið skotin en ekki náðst, telja þeir Hval hf. ekki hafa brotið lög. MAST segir þó, í svörum til Heim­ild­ar­innar, að þessi útkoma veið­anna út frá vel­ferð dýra sé „alger­lega óásætt­an­leg“ og óskar stofn­unin ein­dregið eftir því að það verði rýnt hvort veiðar á stór­hvelum geti yfir höfuð upp­fyllt mark­mið laga um vel­ferð dýra.

Kjósa
11
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Veistu meira?

Athugasemdir

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.

Mest lesið undanfarið ár