Yfirvöld ítrekað neitað að rannsaka Súðavíkurflóðið

Yfirvöld höfn­uðu ítrekað beiðni aðstand­enda fórn­ar­lamba Súða­vík­ur­flóðs­ins um opin­bera rann­sókn. Almanna­varnir rík­is­ins voru látnar um að gera skýrslu um flóðið þrátt fyrir aug­ljósa hags­muna­á­rekstra.

„Þær rann­sóknir sem hafa farið fram eru ekki annað en skrif­legar skýr­ingar þeirra sem voru í stjórn­un­ar­störfum á þeim tíma er slysið varð,“ sagði Páll Arnór Pálsson hæsta­rétt­ar­lög­maður í aðsendri grein í Morg­un­blað­inu í ágúst árið 1999. „Þessi und­ar­lega máls­með­ferð vekur furðu og oft hefur farið fram lög­reglu­rann­sókn af minna til­efni.“

Páll, var lög­maður Rögnu Aðal­steins­dóttur, bónda á Laug­ar­bóli við Ísa­fjarð­ar­djúp sem hafði þá í fjögur ár reynt að fá yfir­völd til að rann­saka þátt almanna­varna, skipu­lags- og sveit­ar­stjórnar í aðdrag­anda snjó­flóðs­ins mann­skæða sem féll í Súðavík 16. jan­úar 1995. Fjórtán manns lét­ust í flóð­inu, meðal ann­ars mæg­urnar Bella og Petrea Vest­fjörð, dóttir og dótt­ur­dóttir Rögnu. 

„Það er til­hneig­ing hjá ráða­mönnum að segja að við syrgj­endur séum rugluð af sorg og ekk­ert að marka okkur,“ sagði Ragna sjálf í við­tali við DV stuttu eftir flóðið. „Ég mun fylgja því fast eftir að þetta mál verði rann­sakað opin­ber­lega.“

Þó Ragna Aðal­steins­dóttir hafi vissu­lega fylgt því fast eftir að fá fram opin­bera rann­sókn á Súð­vík­ur­flóð­inu, ent­ist henni ekki ævin að bíða eftir því að yfir­völd svör­uðu ákalli hennar. Ragna lést síð­ast­liðið haust 97 ára gömul.

Gafst aldrei uppRagna Aðal­steins­dóttir gaf aldrei upp von­ina um að einn dag­inn fengju aðstand­endur lát­inna í Súða­vík­ur­flóð­inu, þau svör sem þau köll­uðu eftir. Sjálf lagði hún á sig ómælda vinnu og erf­iði við að reyna að fá mál­inu hreyft. Ragna lést í októ­ber í fyrra.

Eins og fram kom í ítar­legri rann­sókn Heim­ild­ar­innar virð­ist sem yfir­vof­andi snjó­flóða­hætta hafi verið öllum þeim sem gátu gripið inn í, ljós, án þess þó að brugð­ist hafi verið við. Snjó­flóða­hættu­mat var í gildi í Súðavík og gerði ráð fyrir því að snjó­flóða­varnir yrðu reistar á því svæði sem fór undir flóð; fund­ar­gerðir almanna­varn­ar­nefnda sýna að mörgum árum fyrr hafði fyrst verið rætt um þær varnir sem for­gangs­mál. Engu að síður liðu sex ár án þess að neitt væri aðhafst.

Í umfjöllun Heim­ild­ar­innar kemur einnig fram að þrátt fyrir vit­neskju yfir­valda um hætt­una og ráð­legg­ingar um að ekki skyldi meira byggt á svæð­inu, ára­tug fyrir flóð, var það engu að síður gert. Til að mynda hús sem lenti í flóð­inu og tvennt lét lífið. Þrettán manna hópur, aðstand­endur þeirra sem lét­ust í flóð­unum und­ir­búa nú kröfu­gerð á hendur stjórn­völdum, þar sem farið er fram á að skipuð verði rann­sókn­ar­nefnd um flóðið.

„Hafandi farið yfir þessi gögn er nauð­syn­legt að íslenska ríkið rann­saki málið almenni­lega, af því að það var ekki gert á sínum tíma,“ sagði Sigurður Örn Hilm­ars­son lög­maður þrett­án­menn­ing­ana í sam­tali við Heim­ild­ina. 

Sigurður benti á að jafn­vel þó hátt í þrjá­tíu ár séu frá því flóðið féll, verði aðstand­end­unum ekki kennt um tafir á því að málið yrði rann­sakað. „Það dap­ur­lega við þetta er að þau reyndu að fá fram rann­sókn en málið fékk ekki við­un­andi skoðun á þeim tíma.“

Strax eftir flóðið í jan­úar 1995 kom fram gagn­rýni á að íbúar hús­anna sem urðu undir því, hafi ekki verið látnir vita af vax­andi snjó­flóða­hættu í Súðavík. Enn­fremur að sam­skipta­erf­ið­leikar og skortur á reglu­fylgni, hefði orðið til þess að vit­neskja um mögu­lega yfir­vof­andi hættu, hefði komið í veg fyrir að gripið hefði til aðgerða.

Lögmaður aðstand­enda fór strax í mars 1995 fram á það við dóms­mála­ráð­herra að skipuð yrði rann­sókn­ar­nefnd. Við því var ekki orðið heldur voru Almanna­varnir Ríkisins látnar vinna grein­ar­gerð um flóðið sem birt var sléttu ári eftir flóðið. Nið­ur­staða hennar sætti strax harðri gagn­rýni aðstand­enda, meðal ann­ars vegna rangra stað­hæf­inga í skýrsl­unni, sem aftur voru grund­völlur þeirrar meg­in­nið­ur­stöðu Almanna­varna, að ekk­ert hefði verið hægt að gera til að forða mann­tjóni í flóð­inu.

Vorið 1996 fór lög­maður aðstand­enda því fram á við dóms­mála­ráð­herra að skýrslan yrði tek­inn upp og unnin af hlut­lausum aðila. Þáver­andi dóms­mála­ráð­herra, hafn­aði því og benti aðstand­endum á að ef þau teldu eitt­hvað sak­næmt hafa átt sér stað, væri nær að vísa mál­inu til Rík­is­sak­sókn­ara.

Svo fór að sjö aðstand­endur ósk­uðu eftir því að Rík­is­sak­sókn­ari tæki málið til opin­berrar rann­sóknar með bréfi í ágúst 1996. Hálfu ári seinna barst svar frá Rík­is­sak­sókn­ara, þar sem hann hafn­aði beiðn­inni.

„Synjun Rík­is­sak­sókn­ara er nokkuð sér­stæð,“ sagði í áður­nefndri grein Páls, lög­manns Rögnu Aðal­steins­dóttur. „Hann lætur nægja að byggja ákvarð­anir sínar á skýrslum Almanna­varna rík­is­ins og bréfum nokk­urra ein­stak­linga og tekur skýr­ingar þeirra gildar án þess að graf­ast fyrir um sann­verð­ug­leika frá­sagnar þeirra. Aðeins óhlut­dræg og opin­ber rann­sókn getur leitt hið sanna í ljós. Almanna­varnir hafa ekki það rann­sókn­ar­vald sem lög­regla hefur sam­kvæmt lögum um með­ferð opin­berra mála og því ekki eðli­legt að nota skýrslu þeirra við ákvörðun um hvort ein­hver hafi gerst brot­legur, sér­stak­lega í svo viða­miklu máli.“

Aðstand­end­urnir létu ekki þar við sitja heldur héldu áfram að reyna að fá mál­inu hreyft. Björk Þórð­ar­dóttir, sem missti eig­in­mann sinn Hafstein Björns­son og tólf ára dóttur, Júlíönu Berg­steins­dóttur, í snjó­flóð­inu, leit­aði til Umboðs­manns Alþingis og vildi fá álit hans á lög­mæti höfn­unar Rík­is­sak­sókn­ara, en án árang­urs. Síðasta til­raunin var síðan gerð árið 2004 þegar Maya Hrafn­hild­ar­dóttir reyndi að fá Rík­is­sak­sókn­ara til að end­ur­skoða ákvörðun sína. Mayu sem hafði misst for­eldra sína í flóð­inu, var líka neitað.

„Hring eftir hring“

„Við báðum oft um rann­sókn,“ segir Maya í við­tali við Heim­ild­ina þegar hún rifjar upp þessa bar­áttu aðstand­end­anna sem lauk árið 2004. „Og þá var bara sagt, það verður engin rann­sókn, það er búið að svara ykkur, og það verður ekk­ert rann­sakað. Og það mættu okkur alltaf bara lok­aðar dyr. Það væri ekki hægt að gera neitt.

Maya seg­ist eftir á að hyggja vera bæði reið og sár yfir því hvernig komið var fram við aðstand­end­urna fyrstu miss­erin eftir flóð, í hvert sinn sem upp komu vís­bend­ingar sem bentu til þess að rangt hafði verið farið að í aðdrag­anda flóðs­ins.

„En svo nátt­úr­lega erum við búin öll þessi 28 ár sem eru liðin frá flóði, við erum alltaf að velta þessu fyrir okkur, en þegar maður kemur að lok­uðum dyrum alls staðar og erum talin hálf svona rugluð í sorg, þá nátt­úr­lega ein­hvern veg­inn gefst maður upp.“

Eygja von Sigríður Rannveig Jóns­dóttir, Haf­steinn Númason og Maya Hrafn­hild­ar­dóttir í Súðavík.

Haf­steinn Númason sagð­ist í við­tali við Heim­ild­ina nýverið hafa strax og hóp­ur­inn leit­aði lið­sinnis lög­manns eftir flóðin, verið var­aður við því að „kerfið“ yrði erf­iður and­stæð­ingur.

„Þú verður bara sendur hring eftir hring þangað til þú gefst upp. Þú munt reka þig á það að það verður mjög erfitt að fá svör. Eins og ég hef rekið mig á. Manni var vísað frá manni til manns. Og lát­inn bíða eins lengi eftir svörum og hægt er,“ rifjar Haf­steinn upp.

Sigríður Rannveig Jóns­dóttir, eða Sigga Ranný eins og hún er alltaf kölluð, missti ríf­lega eins árs gamla dóttur sína í flóð­inu, en hún, maður hennar og fimm ára dóttir, björg­uð­ust við illan leik úr flóð­inu. Hún seg­ist sjálf hafa gef­ist upp á bar­átt­unni fyrir rann­sókn, ári eftir flóðið. Hún hafi ein­fald­lega ekki megnað að takast á við von­brigðin og bar­átt­una sem aug­ljós­lega þurfti. Við­horfið sem hafi mætt þeim hafi líka ekki hjálpað til.

„Ég upp­lifði það þannig, að ef við færum fram á eitt­hvað svona, eins og við værum að benda á ein­hvern, að ein­hver væri sekur. Þetta sner­ist aldrei um það. Þetta sner­ist ekki um að ein­hver væri sekur, þetta sner­ist frekar um það bara að það yrði rann­sakað af hverju brást eng­inn við. Hvað klikk­aði? Afhverju, það er það, það er þessi stóra spurn­ing. En þetta var ekki til að hengja einn eða neinn. Við vildum bara fá sann­leik­ann.“

Þegar svo núna hafi komið fram enn frek­ari upp­lýs­ingar, bæði stað­fest­ingar á því sem áður var afgreitt sem sögu­sagnir og eins nýjar upp­lýs­ingar um hvernig staðið var að málum, seg­ist hún hafa fundið fyrir gríð­ar­lega reiði, yfir því sem hún segir hafa verið gas­lýs­ingu í garð aðstand­enda árin fyrir flóð.

„Reiðin kemur af því að rétt­lætið hefur ekki fengið að koma fram. Sann­leik­ur­inn hefur ekki fengið að koma fram. Þess vegna er ég reið."

Kjósa
12
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.
Tengdar greinar

Súðavíkurflóðið

Alþingi skipar rannsóknarnefnd um Súðavíkurflóðið
FréttirSúðavíkurflóðið

Alþingi skipar rann­sókn­ar­nefnd um Súða­vík­ur­flóðið

Stjórn­skip­unar- og eft­ir­lits­nefnd hefur sam­þykkt beiðni aðstand­enda þrettán þeirra sem fór­ust í snjó­flóð­inu í Súðavík í jan­úar árið 1995 um að fram fari opin­ber rann­sókn á aðdrag­anda og eft­ir­málum flóðs­ins. Málið fer til þing­for­seta og svo þings­ins í heild. Alls lét­ust fjórtán þegar snjó­flóð féll á byggð­ina í Súðavík snemma morg­uns 16. jan­úar, þar af átta börn.
Stíga fyrstu skrefin vegna mögulegrar rannsóknarnefndar vegna Súðavíkurflóðsins
FréttirSúðavíkurflóðið

Stíga fyrstu skrefin vegna mögu­legrar rann­sókn­ar­nefndar vegna Súða­vík­ur­flóðs­ins

Stjórn­skip­unar- og eft­ir­lits­nefnd Alþingis ákvað í morgun að hefja gagna­öflun vegna mögu­legrar rann­sókn­ar­nefndar á vegum Alþingis vegna aðdrag­anda og eft­ir­mála snjó­flóðs­ins sem féll árið 1995 í Súðavík. Nið­ur­staða þeirrar vinnu verður grund­völlur ákvörð­unar um hvort leggja eigi til skipun rann­sókn­ar­nefndar.
Katrín bendir þinginu á að rannsaka aðdraganda og eftirmál Súðarvíkurflóðanna
FréttirSúðavíkurflóðið

Katrín bendir þing­inu á að rann­saka aðdrag­anda og eft­ir­mál Súð­ar­vík­ur­flóð­anna

Í bréfi sem Katrín Jak­obs­dóttir for­sæt­is­ráð­herra sendi Þórunni Svein­bjarn­ar­dóttur, for­manni stjórn­skip­unar- og eft­ir­lits­nefndar Alþingis, seg­ist hún telja að rann­sókn­ar­nefnd á vegum Alþingis væri til þess fallin að skapa traust um nið­ur­stöður rann­sóknar á aðdrag­anda og eft­ir­málum snjó­flóð­anna í Súðavík 1995. Flóðin hafi verið reið­ar­slag fyrir íslenskt sam­fé­lag.

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár