Táknmyndir á víðavangi

Áður var það fyrsta sem mætti okkur þegar við komum inn í mat­vöru­búð ein­hver æsi­leg til­boð eða upp­still­ingar á vöru, sem nauð­syn­lega þurfti að koma út eða var ný á mark­aði. Núna taka spritt­brúsar og einnota gúmmí­hanskar í kassa­vís á móti okkur. Þeir eru oft bláir, stundum hvítir. 

Þegar við drögum þessa bláu á hend­urnar erum við komin með strumpa­hendur. Þessir hvítu eru eins og ferm­ing­ar­hanskar. Eða hanskar hefð­ar­meyjar í fínu dömu­boði, þar sem hún lyftir tebolla úr næf­ur­þunnu postu­líni að vörum sér og nartar sett­lega í litlar sam­lokur og sætar kökur.

Ef lánið leikur við mann býður búðin upp á hanska í mis­mun­andi stærðum. Small, medium og large. Það er nefni­lega ekk­ert one size fits all þegar kemur að gúmmí­hönskum. 

Í sumum búðum er bara boðið upp á large. Smá­hentir eru farnir að forð­ast þær búðir.

Í upp­hafi far­ald­urs­ins kímdu margir við­skipta­vinir mat­vöru­versl­ana þegar …