Sæunn Ingi­björg Mar­in­ós­dóttir, mark­aðs­stjóri Gló og upp­lýs­inga­full­trúi Samtaka græn­metisæta á Íslandi, hætti að borða rautt kjöt þegar hún var sautján ára gömul. Hana lang­aði alltaf til þess að ganga alla leið og ger­ast vegan, hætta að neyta allra dýra­af­urða, en stóð í þeirri mein­ingu að það væri hættu­legt. „Ég hélt að ég yrði að taka lýsi og hélt ég fengi hvergi kalk nema úr mjólk­ur­vörum,“ úrskýrir hún. „Fyrir fjórum og hálfu ári síðan las ég hins vegar bók­ina The China Study og sá að ég þyrfti ekki að hafa neinar áhyggjur. Ég hef verið hund­rað pró­sent vegan síðan.“

Frá því Sæunn steig skrefið til fulls hafa henni hins vegar borist til eyrna fjöld­inn allur af goð­sögnum um vegan­isma. Sú algeng­asta er að græn­kerar þjá­ist flestir af prótein­skorti. „Fólk er ofboðs­lega upp­tekið af próteini,“ segir hún. „Í kringum árið 1980 gaf kona út vís­inda­grein þar sem hún hélt því fram að …