FFyrir 200 milljónum ára voru öll meginlönd Jarðar enn meira og minna sameinuð í eina risastóra heimsálfu, sem við köllum Pangeu. Ekki var Pangea eins og ein og samfelld pönnukaka, heldur gekk mikið og breitt hafsvæði inn í hana austan frá. Þar var Tethys-haf, sem átti eftir að verða eitt af stórhöfum jarðsögunnar.
Pangea leysist upp
Um þetta leyti tóku heljarkraftar landreksins að brjóta Pangeu í sundur, fyrst í tvo meginhluta. Norðurhlutann köllum við Lárasíu og í honum voru meginlandsflekarnir sem síðar urðu Norður-Ameríka, Evrópa og stór hluti Asíu. Suðurhlutann köllum við Gondwanaland og til hans heyrðu Afríka, Suður-Ameríka, Indland, Ástralía og Suðurskautslandið.
Og leið nú og beið. Gondwanaland tók að liðast í sundur og Lárasía klofnaði milli Norður-Ameríku og Evrópu. Milli þeirra opnaðist Atlantshafið, fyrst mjótt en breikkaði síðan jafnt og þétt.
Afríka hafði á meðan slitið sig frá gömlum félögum sínum í Gondwanalandi og …
Veistu meira? Láttu okkur vita
Það tókst ekki að sækja formið. Reyndu aftur eftir augnablik.
Ýttu á + við höfund, fréttamál eða greinaröð til að fylgja því og fá tölvupóst þegar eitthvað nýtt kemur, einn á dag í mesta lagi. Því sem þú fylgir stjórnarðu á Minni síðu.
Flækjusagan
Flores: Dvergþjóðin á jarðskjálftaeyjunni
Noregskonungar 2: Síðasti Hákoninn sem ríkti yfir Íslandi
Noregskonungar 1: Frá Hákoni gamla til Hákons 8.
Myrkur í ágúst 18 — Eldklerkurinn sér almyrkva
Myrkur í ágúst 17 — Sólmyrkvi yfir námum Salómons konungs
Athugasemdir