Seldi paprikustjörnur til Kína
Viðtal

Seldi papriku­stjörn­ur til Kína

Draug­ur upp úr öðr­um draug, fyrsta einka­sýn­ing Helenu Mar­grét­ar Jóns­dótt­ir, stend­ur yf­ir í Hverf­is­galle­rí til 13. mars. Helena leik­ur sér að vídd­um. Of­urraun­veru­leg mál­verk henn­ar eru stúd­í­ur í hvers­dags­leika, form­gerð, dýpt og flat­neskju. Á verk­um henn­ar má finna klass­ískt ís­lenskt sæl­gæti, eitt­hvað sem marg­ir teygja sig í þeg­ar þeir eru dá­lít­ið þunn­ir, sem er ein­kenn­andi fyr­ir titil­veru sýn­ing­ar­inn­ar.
„Ég lærði að gráta í þögn“
ViðtalVarnarlaus börn á vistheimili

„Ég lærði að gráta í þögn“

Á því rúma ári sem Sigurósk Tinna Páls­dótt­ir var vist­uð á með­ferð­ar­heim­il­inu Laugalandi var hún brot­in þannig nið­ur að allt henn­ar líf hef­ur lit­ast af því. Hún lýs­ir ótt­an­um og van­líð­an­inni sem var við­var­andi á heim­il­inu. Þeg­ar Tinna greindi frá kyn­ferð­is­brot­um sem hún hafði orð­ið fyr­ir var henni ekki trú­að og hún neydd til að biðj­ast af­sök­un­ar á að hafa sagt frá of­beld­inu. „Ég gerði ekki neitt, það voru þau.“
„Kom mölbrotin út af meðferðarheimilinu“
ViðtalVarnarlaus börn á vistheimili

„Kom möl­brot­in út af með­ferð­ar­heim­il­inu“

Teresa Dröfn Freys­dótt­ir Njarð­vík vill að barna­vernd­ar­nefnd­irn­ar sem komu að henn­ar máli þeg­ar hún var stelpa við­ur­kenni að starfs­fólk þeirra hafi ekki fylgst nógu vel með með­ferð­ar­heim­il­inu Laugalandi og þagg­að nið­ur það sem þar gekk á. Teresa seg­ist vilja fá al­menna við­ur­kenn­ingu á því sem hún lenti í og af­sök­un­ar­beiðni. Enn fái hún mar­trað­ir sem snú­ist um að hún sé læst inni á Laugalandi og yf­ir hana hell­ist reglu­lega sú til­finn­ing að hún sé valda­laus og ein­hver, sem vill henni ekki vel, stjórni lífi henn­ar.
,,Óttinn var allsráðandi á meðferðarheimilinu"
ViðtalVarnarlaus börn á vistheimili

,,Ótt­inn var alls­ráð­andi á með­ferð­ar­heim­il­inu"

Brynja Skúla­dótt­ir var fjór­tán ára þeg­ar hún var vist­uð á með­ferð­ferð­ar­heim­il­inu Varp­holti. Hún seg­ist hafa átt­að sig á því fyrsta dag­inn að þar væri ekki ver­ið að bjóða upp á með­ferð held­ur nið­ur­brot. Það hafi ver­ið ófrá­víkj­an­leg regla að brjóta stelp­urn­ar nið­ur um leið og þær komu seg­ir Brynja. Hún seg­ist hafa ver­ið log­andi hrædd við for­stöðu­mann heim­il­is­ins enda hafi hann beitt hana mik­illi hörku strax fyrsta dag­inn.
Óttastjórnunin var verst
ViðtalVarnarlaus börn á vistheimili

Ótta­stjórn­un­in var verst

Gígja Skúla­dótt­ir seg­ist hafa átt­að sig á því fyrsta dag­inn í Varp­holti að þar væri of­ríki for­stöðu­manns­ins al­gjört og hún gjör­sam­lega valda­laus. Hún var ein þeirra sem lét Um­boðs­mann barna vita af ástand­inu á heim­il­inu ár­ið 2001. Hún seg­ir sárt að hugsa til þess að mál­ið hafi ekki ver­ið rann­sak­að of­an í kjöl­inn á þeim tíma og vill að það verði stofn­uð rann­sókn­ar­nefnd sem fer yf­ir ung­linga­heim­ili sem voru starf­rækt eft­ir ár­ið 1996.
Unglingsárin voru tekin af mér
ViðtalVarnarlaus börn á vistheimili

Unglings­ár­in voru tek­in af mér

Ung kona sem var á með­ferð­ar­heim­il­inu Laugalandi í tvö ár seg­ist vilja að tíma­bil­ið þeg­ar Ingj­ald­ur Arn­þórs­son stýrði heim­il­un­um verði rann­sak­að. Hún seg­ist vilja fá við­ur­kenn­ingu á því að hún hafi ver­ið beitt kerf­is­bundnu of­beldi á með­ferð­ar­heim­il­inu þeg­ar hún var barn. Unglings­ár­in hafi ver­ið tek­in af henni.
Ingjaldur hafnar öllum ásökunum og kennir bróður sínum um
ViðtalVarnarlaus börn á vistheimili

Ingj­ald­ur hafn­ar öll­um ásök­un­um og kenn­ir bróð­ur sín­um um

Ingj­ald­ur Arn­þórs­son, fyrr­ver­andi for­stöðu­mað­ur Varp­holts og Lauga­lands, seg­ist orð­laus yf­ir lýs­ing­um hóps kvenna á of­beldi sem hann eigi að hafa beitt þær. Hann seg­ist aldrei hafa beitt of­beldi eða of­ríki í störf­um sín­um. Aug­ljóst sé að ein­hver sem sé veru­lega illa við sig standi að baki lýs­ing­un­um.
„Upphafið að versta tímabili lífs míns“
ViðtalVarnarlaus börn á vistheimili

„Upp­haf­ið að versta tíma­bili lífs míns“

„Ég er bú­in að vera að reyna að safna kjarki í mörg ár til að stíga fram og segja frá því sem ég upp­lifði á með­ferð­ar­heim­il­un­um Varp­holti og Laugalandi þeg­ar ég var ung­ling­ur. Ég vissi alltaf að ég þyrfti að segja frá því sem gerð­ist,“ seg­ir Kol­brún Þor­steins­dótt­ir, sem var fyrst vist­uð á með­ferð­ar­heim­il­inu Varp­holti, sem ár­ið 2000 var flutt í Lauga­land í Eyja­firði. Ingj­ald­ur Arn­þórs­son stýrði báð­um heim­il­un­um.
„Kerfið brást dóttur minni og fjölskyldunni allri“
ViðtalVarnarlaus börn á vistheimili

„Kerf­ið brást dótt­ur minni og fjöl­skyld­unni allri“

Dagný Rut Magnús­dótt­ir seg­ir að orð geti ekki lýst því hvernig sér hafi lið­ið á með­ferð­ar­heim­il­inu Laugalandi. Þetta hafi ver­ið hræði­leg­ur tími. Hún var þar um nokk­urra mán­aða skeið þeg­ar hún var fimmtán ára. Pabbi henn­ar, Magnús Við­ar Kristjáns­son, ótt­ast að hún jafni sig aldrei að fullu eft­ir reynsl­una sem hún hafi orð­ið fyr­ir á með­ferð­ar­heim­il­inu. Hann seg­ir að kerf­ið hafi ekki að­eins brugð­ist Dag­nýju held­ur allri fjöl­skyld­unni.

Mest lesið undanfarið ár