Finnur Ing­ólfs­son, fjár­festir og fyrr­ver­andi þing­maður og ráð­herra Fram­sókn­ar­flokks­ins, seg­ist „skamm­ast sín“ fyrir að hafa ekki séð í gegnum þær blekk­ingar sem not­aður voru svo S-hóp­ur­inn svo­kall­aði gæti keypt hlut rík­is­ins í Bún­að­ar­bank­anum árið 2003.

Finnur var sjálfur einn af þeim aðilum sem mynd­aði S-hóp­inn. Hann var for­stjóri VÍS, sem var einn af þeim aðilum sem mynd­aði S-hóp­inn, og var einn af lyk­il­mönn­unum í kaupum hóps­ins á Bún­að­ar­bank­anum, ásamt meðal ann­ars Ólafi Ólafs­syni í Sam­skipum.

Blekk­ing­arnar sem um ræðir eru aðkoma þýska bank­ans Hauck  & Auf­haüser að kaupum S-hóps­ins. En þýski bank­inn var í reynd aldrei hlut­hafi í bank­anum þó slíkt hafi komið fram opin­ber­lega og að þessi ætl­aða aðkoma bank­ans hafi ráðið úrslitum um að S-hóp­ur­inn fékk að kaupa bank­ann af íslenska rík­inu.

Þessi orð eru höfð eftir Finni Ing­ólfs­syni í ævi­sögu Guðjóns Frið­riks­sonar sagn­fræð­ings um Halldór Ásgríms­son sem kom út hjá For­lag­inu fyrir jólin, Halldór Ásgríms­son: Ævisaga.

Finnur segist ekkert hafa vitað

Í bók­inni er vísað til þeirra orða Finns að hann hafi ekki haft hug­mynd um þann blekk­ing­ar­leik sem settur var af stað til að fólk tryði því að þýski bank­inn væri í reynd hlut­hafi í Bún­að­ar­bank­anum í gegnum eign­ar­halds­fé­lagið Eglu, eitt af þeim félögum sem mynd­aði S-hóp­inn og keypti bank­ann.  Frá þessu er sagt í und­ir­kafla sem ber yfir­skrift­ina „Hókus pókus S-hóps­ins“ þar sem meðal ann­ars er sagt frá þeirri nið­ur­stöðu úr skýrslu rann­sókn­ar­nefnd­ar­innar um aðkomu þýska bank­ans að Ólafur Ólafsson, Sigurður Ein­ars­son, Hreiðar Már Sig­urðs­son og Bakka­var­ar­bræð­urnir Ágúst og Lýður Guð­munds­syni hafi verið þeir sem skipu­lögðu blekk­ing­ar­leik­inn í kringum aðkomu þýska bank­ans að einka­væð­ingu Bún­að­ar­bank­ans.

Til­gang­ur­inn var í reynd að tryggja Kaup­þingi, sem á þeim var til­tölu­lega lít­ill fjár­fest­ing­ar­banki, eign­ar­hlut í Bún­að­ar­bank­anum - Kaupþing og Bún­að­ar­bank­inn sam­ein­uð­ust svo skömmu eftir einka­væð­ingu síð­ar­nefnd bank­ans og varð á skömmum tíma stærsti banki Íslands. 

Eins og segir um þennan blekk­ing­ar­leik í rann­sókn­ar­skýrsl­unni: „Telja verður að vegna áhrifa bak­samn­ing­anna sem hér er lýst hafi því í reynd farið víðs fjarri að Hauck & Auf­häuser væri fjár­festir í Bún­að­ar­bank­anum í gegnum Eglu hf. með þeim hætti sem gef­inn var til kynna bæði gagn­vart stjórn­völdum og í fjöl­miðlum.“

Orðrétt hefur Guðjón eftir Finni í bók­inni að hann hafi ekk­ert vitað um þessa sýnd­ar­að­komu þýska bank­ans. „Finnur Ingófs­son, sem var orð­inn for­stjóri VÍS, þegar kaupin voru gerð og kom að samn­ing­unum á loka­stigi þeirra, seg­ist skamm­ast síns fyrir að hann skyldi ekki hafa séð í gegnum þá fléttu sem búið var að skapa og hann hefði ekki haft hug­mynd um.“

  „Það er mér algjör­lega ókunn­ugt um“

Myndin af Finni og Ólafi

Miðað við orð Finns Ing­ólfs­sonar var hann sjálfur blekktur eða að minnsta kosti ekki þátt­tak­andi í blekk­ing­unum sem settar voru á svið í einka­væð­ingu Bún­að­ar­bank­ans. Orð Finns í bók­inni ríma við orð sem áður hafa verið höfð eftir honum um vit­neskju hans um þennan blekk­ing­ar­leik en árið 2016, í aðdrag­anda þess að ákveðið var að láta skrifa rann­sókn­ar­skýrslu um aðkomu þýska bank­ans að Bún­að­ar­banka­kaup­unum, sagði Finnur að honum hafi ekki verið kunn­ugt um að bank­inn hafi ekki eign­ast hlut í bank­anum.  „Það er mér algjör­lega ókunn­ugt um og veit ekki til að það hafi verið,“ sagði Finnur í við­tali við Vísi.

Finnur Ing­ólfs­son var, þrátt fyrir þetta, eitt helsta and­lit kaup­enda­hóps Bún­að­ar­bank­ans, ásamt Ólafi Ólafs­syni, og er myndin af þeim tveimur, bros­andi og kátum í fram­sæt­inu á bíl eftir að hafa und­ir­ritað kaup­samn­ing­inn um Bún­að­ar­bank­ann, lík­lega ein þekktasta frétta­ljós­mynd Íslands á síð­ustu 20 árum. Í fyrra, árið 2019, birt­ist sömu­leiðis ljós­mynd af Finni og Ólafi saman á hesta­bú­garði þess síð­ar­nefnda í Frakk­landi, Pur Cheval, á Facebook-síðu hesta­bú­garðs­ins. Báðir eru þeir Finnur og Ólafur miklir hesta­menn.

Blekk­ing­ar­leik­ur­inn með Hauck & Auf­hauser virð­ist því ekki hafa leitt til vinslita milli Finns og Ólafs en sá síð­ar­nefndi var einn helsti skipu­leggj­andi Hauck & Auf­hauser-flétt­unnar rétt eins og Al-Thani flétt­unnar rúmum fimm árum síðar. 

Finnur hagnaðist á einkavæðingunni

Hvað sem líður þessum orðum Finns Ing­ólfs­sonar, skömm hans og tjáðri eft­ir­sjá út af blekk­ing­unum í kringum einka­væð­ingu Bún­að­ar­bank­ans, þá átti hann eftir að hagn­ast á henni per­sónu­lega. Sama ár og Bún­að­ar­bank­inn var einka­væddur stofn­aði Finnur Ing­ólfs­son fjár­fest­ing­ar­fé­lag sitt Fikt ehf. utan um hluta­bréfa­eign sína í Vátrygg­inga­fé­lagi Íslands.

Finnur átti svo eftir að stunda arð­bær hluta­bréfa­við­skipti í Kaup­þingi, með lánum frá bank­anum, í gegnum þetta félag sitt á næstu árum.  Á þessum tíma var Finnur stjórn­ar­maður í bank­anum - hann hætti í stjórn­inni árið 2007. Árið 2008 seldi Finnur hluta­bréf sín í Kaup­þingi og skil­aði félag hans 180 millj­óna króna hagn­aði þetta ár. Segja má að einka­væð­ing Bún­að­ar­bank­ans hafi lagt grunn að ferli Finns sem fjár­festis en hann átti meðal ann­ars bif­reiða­skoð­un­ina Frum­herja um ára­bil.