Segir persónulegar skoðanir ráðherra ráða för en ekki hagsmuni ríkisins

Lilja Alfreðs­dóttir, mennta- og menn­ing­ar­mála­ráð­herra, segir að fag­lega hafi verið staðið að öllu þegar ákvörðun um áfrýjun í máli hennar gegn Hafdísi Helgu Ólafs­dóttur, skrif­stofu­stjóra í for­sæt­is­ráðu­neyt­inu, var tekin. Lilja hafi ráð­fært sig við settan rík­is­lög­mann strax eftir að dómur hér­aðs­dóms lá fyrir og gaum­gæfi­lega hafi verið farið yfir dóm­inn.

Forsaga máls­ins er sú að kæru­nefnd jafn­rétt­is­mála komst að því að Lilja hefði brotið jafn­rétt­islög með ráðn­ingu Páls Magn­ús­sonar í emb­ætti ráðu­neyt­is­stjóra mennta- og menn­ing­ar­mála­ráðu­neyt­is­ins. Lilja stefndi Helgu í kjöl­farið til að fá úrskurð­inum hnekkt. Hér­aðs­dómur féllst ekki á kröfur Lilju með dómi sínum og þeim dómi hefur Lilja nú áfrýjað til Lands­réttar.

Lilja var til svara í óund­ir­búnum fyr­ir­spurna­tíma á Alþingi í dag þar sem hún var spurð út í vand­ræði vegna sam­ræmdra prófa og út í áfrýjun dóms­máls hennar til Lands­réttar. Þorbjörg Sigríður Gunn­laugs­dóttir, þing­maður Við­reisnar, beindi fyr­ir­spurn sinni um áfrýj­un­ina til Lilju.

„Þögn Framsóknarráðherranna um þetta mál hefur verið ærandi“

Þorbjörg Sigríður hóf mál sitt á því að vekja athygli á því hversu skamman tíma það tók mennta­mála­ráð­herra að ákveða áfrýjun. „Það tók hana reyndar umtals­vert lengri tíma að treysta sér í við­tal við fjöl­miðla um þetta sama mál og ég get ekki séð að ráð­herr­anum hafi legið sér­stak­lega á að taka ákvörðun um áfrýjun. Venjan er nefni­lega sú að lög­menn þeir rýna dóma og meta það hvort ástæða og efni séu til að fara af stað og hafa frest til þess í nokkrar vikur,“ sagði Þorbjörg Sigríður. [links]

Hún sagði málið vondan dóm um jafn­rétt­is­mál Fram­sókn­ar­flokks­ins, flokks ráð­herr­ans, og að þögn ráð­herra flokks­ins vegna máls­ins hefði verið „ærandi“. Hún sagði skip­un­ina sem málið snýst um varða bæði hags­muni stjórn­sýsl­unnar og hags­muni alls almenn­ings. Hún sagði að ráð­herra hefði vissu­lega mikið svig­rúm í ráðn­ingum, krafan væri sú að ráð­herra gæti á end­anum rök­stutt ráðn­ingu. Rök­stuðn­ingur ráð­herra hefði fengið fall­ein­kunn hjá kæru­nefnd og aftur fyrir dómi. Þorbjörg spurði ráð­herra í lok fyr­ir­spurnar sinnar um það við hvern hún hefði ráð­fært sig áður en ákvörðun um áfrýjun var tekin og á hvaða lög­fræði­lega grunni sú ákvörðun væri byggð.

Gaumgæfilega farið yfir málið fyrir áfrýjun

Lilja byrj­aði á að taka það fram að fag­lega hefði verið staðið að öllu í tengslum við áfrýj­un­ina. Þegar úrskurður kæru­nefnd­ar­innar lá fyrir þá hefði hún leitað sér lög­fræði­legrar ráð­gjafar vegna þess að henni fannst málið alvar­legt.

„Eitt af því sem að kemur fram í þeim lög­fræði­á­litum sem ég afl­aði mér á sínum tíma er það að það þótti ekki vera nægi­lega vel rök­stutt að ráð­herra hefði mis­munað við­kom­andi aðila byggt á kyn­ferði. Og þetta kemur fram í þeim álitum sem ég afl­aði mér á sínum tíma,“ sagði Lilja. Hún hefði ráð­fært sig við settan rík­is­lög­mann og þau farið gaum­gæfi­lega yfir málið áður en til áfrýj­unar kom.

„Að sjálf­sögðu var málið und­ir­búið á sínum tíma. Það er mjög brýnt og fag­lega var staðið að öllu,“ sagði Lilja.

Ákvörðunin byggi á persónulegum skoðunum ráðherra

„Ég get ekki séð að ráð­herra sem að hefur hlotið dóm fyrir brot gegn jafn­rétt­islögum geti staðið hér í pontu og talað um að fag­lega hafi verið staðið að málum,“ svar­aði Þorbjörg þegar hún beindi fyr­ir­spurn til ráð­herr­ans síð­ara sinni. Hún sagði dóm­inn einmitt sýna að ekki hefði verið staðið fag­lega að málum.

Þá sagði hún hags­muni rík­is­ins ekki vera undir í mál­inu. „Þegar íslenska ríkið stendur í mála­ferlum þá á það að vera vegna þess að það eru ein­hverjir hags­munir að baki fyrir íslenska ríkið, fyrir íslenskan almenn­ing. Ákvörðun sem byggir á per­sónu­legum skoð­unum ráð­herra þjónar allt öðrum og verri til­gangi.“