„Minn­ingar hafa svo mikil áhrif á verkin mín núna,“ segir Melanie Ubaldo mynd­list­ar­maður. Sem stendur er hún á öðru ári í masters­námi í mynd­list í Lista­há­skóla Íslands. Hún vinnur að list sinni í skól­anum, enda þarf hún mikið pláss þar sem verk hennar hylja stundum næstum heila veggi. Melanie saumar saman striga­búta sem hún hefur málað á, stundum, en stundum ekki. Stundum er bara blæ­brigða­munur á bút­unum. Oftast er texti með, skrif­aður eða krot­aður á sam­an­saum­aðan strig­ann. Það minnir á veggjakrot þar sem orð eða setn­ing er lesin sem öskur, eða að minnsta kosti mik­il­væg skila­boð sem verða að kom­ast á fram­færi. Stíll Melanie er sér­stakur og auð­þekkj­an­legur, hún hefur líka átt sér­staka ævi og fór ekki hefð­bundna leið í mynd­list­inni.

Melanie ólst upp á Fil­ipps­eyjum en flutti til Íslands þegar hún var þrettán ára. Á Fil­ipps­eyjum bjó hún við fátækt og aðspurð hvort ein­hver list hafi verið í …