Dýrmætast að veita stuðning og vináttu

Nafn: Lísa Inga­dóttir.
Aldur: 29 ára.
Upp­runa­land: Víetnam.
Kom til Íslands árið 1990.
Starf: Blóma­skreytir.

Hvernig væri líf okkar í dag ef þau hefður ekki flúið? Hvar væri ég ef við hefðum ekki fengið að koma til Íslands?“ spyr Lísa Inga­dóttir, en hún var fjög­urra ára þegar hún kom hingað til lands ásamt for­eldrum sínum frá Víetnam. Fjöl­skylda hennar hafði búið við sára fátækt og mikla neyð í kjöl­far Víetnams­stríðs­ins og sáu sér þann kost vænstan að flýja land. „Atvinnu­leysi var gríð­ar­legt á eft­ir­stríðs­ár­unum og þeir sem ekk­ert áttu höfðu í raun engin tök á því að eign­ast neitt. For­eldrar mínir ákváðu því að flýja land, með mig ein­ungis tveggja ára gamla. Þau fengu far með fiski­báti yfir til Hong Kong því þau höfðu heyrt að þar væri tekið á móti flótta­fólki. Við bjuggum í flótta­manna­búðum í alls tvö ár, eða þar til Rauði kross Íslands tók okkur að sér.“

Héldu hópinn í upphafi

Lísa seg­ist ein­ungis eiga nokkur minn­ing­ar­brot frá tím­anum í Hong Kong og hún man ekk­ert eftir ferða­lag­inu til Íslands. Hún man eftir að hafa farið í leik­skóla hér á landi og hefur í raun aldrei haft það á til­finn­ing­unni að hún til­heyri ekki íslensku sam­fé­lagi. „Ég var svo ung þegar við komum og þurfti því ekki að læra neitt upp á nýtt. For­eldrar mínir þurftu hins vegar að aðlag­ast sam­fé­lagi og læra tungu­mál sem var gjör­ó­líkt því sem þau áttu að venj­ast,“ segir Lísa.

Ísland hefur alls tekið á móti 94 flótta­mönnum frá Víetnam. Þeir fyrstu komu árið 1979, nokkrum árum eftir stríðs­lok. Fjöl­skylda Lísu var síðan í þrjá­tíu manna hópi sem kom árið 1990 en jafn stór hópur kom til lands­ins ári síðar. „Fólkið sem kom árin 1990 og 1991 kom flest frá sama sveita­bænum,“ segir Lísa. „Þau þekkt­ust því mörg hver áður en þau komu til Íslands. Fyrstu árin héldum við mikið hóp­inn og það var mik­ill sam­gangur á milli fjöl­skyldna. Við áttum það sam­eig­in­legt að vera allt í einu komin í nýtt land þar sem við