Það sem hefur haft mest áhrif á líf mitt var þegar ég fattaði að ég þyrfti ekki að fara sama veg og allir aðrir. Ég hætti í menntaskóla 18 ára því ég vildi bara vera í hljómsveitinni minni og fór að vinna á fullu. Ég byrjaði að læra á gítar þegar ég var 11 ára. Mér hafði alltaf fundist það mjög skemmtilegt og það var mér mjög náttúrulegt. Þannig að í staðinn fyrir að reyna að klára nám sem ég fann mig ekki í bjó ég frekar til mín eigin tækifæri og eigin ævintýri.
Ég vann í nokkur ár í Krambúðinni og síðan fann ég leið mína aftur í skóla, en það var í Myndlistaskólann í Reykjavík þar sem ég hélt áfram að gera það sem ég vildi gera og þróa mína list. Ég komst inn og síðan eftir að ég lauk því námi fór ég í Listaháskólann í myndlist.
Þetta hefur alveg verið hark og ég hef þurft að vinna alls konar vinnu, meðal annars á kaffihúsum, en ég hef getað unnið við myndlist og tónlist og það sem mér finnst bara skemmtilegt. Ég sé ekki eftir neinu.
Veistu meira? Láttu okkur vita
Það tókst ekki að sækja formið. Reyndu aftur eftir augnablik.
Fólkið í borginni
Sigrarnir mótast af baklandinu
„Af hverju situr þú þá hér í þessu láglaunastarfi?“
„Sárið er enn opið“ 36 árum eftir að hún fæddi andvana barn
Þurfti að æfa glímu í stað fimleika
„Þakklát fyrir öll mín forréttindi“
Athugasemdir