Segir sumargjafir eigenda Samherja til afkomenda „kannski í stærri kantinum“

„Sum­ar­gjafir eru góður og þjóð­legur siður – að gefa börn­unum sínum sum­ar­gjafir – en sum­ar­gjafir eig­enda Samherja til barn­anna sinna eru kannski í stærri kant­inum. Þær nema tugum millj­arða króna í til­færslu frá eig­endum Samherja til afkom­enda sinna og þetta end­ur­speglar stór­gallað kvóta­kerfi með óheftu fram­sali og sam­þjöppun til stórra fjár­magns­eig­enda.“

Þetta sagði Lilja Rafney Magn­ús­dóttir, þing­maður Vinstri grænna, undir dag­skrár­liðnum störf þings­ins á Alþingi í dag.

Fjármagnseigendur í stórum útgerðarfélögum í engum tengslum við hagsmuni þjóðarinnar

[links]„Fjár­magnið stýrir að stórum hluta hverjir nýta sjáv­ar­auð­lind­ina og hvar hún er nýtt og hvar arð­ur­inn á auð­lind­inni lendir. Það hefur orðið gíf­ur­leg sam­þjöppun í grein­inni á þessum þrjá­tíu árum sem óhefta fram­salið var sett á og fjár­magns­eig­endur hluta­bréfa í stórum útgerð­ar­fé­lögum eru í engum tengslum við hags­muni þjóð­ar­innar eða íbúa sjáv­ar­byggð­anna sem hafa margoft þurft að blæða fyrir þegar lifi­brauð þeirra og afkoma fer á einni nóttu.“

Hún sagði að þetta gæti varla kall­ast ásætt­an­legt við stjórn á sam­eig­in­legu auð­lind Íslend­inga.

[adspot]

Gallarnir komið í ljós

Lilja Rafney sagði enn fremur að þegar óhefta fram­salið hefði verið sett á árið 1990 með lögum þá hefði það verið gert með hag­ræð­ing­ar­kröfu að leið­ar­ljósi – að lög­mál mark­að­ar­ins myndu auka hag­kvæmi veið­anna. „En frá þeim tíma hafa allir þessir gallar komið í ljós og komið í veg fyrir eðli­lega þróun í sjáv­ar­byggðum lands­ins. Græðgi, brask og miklir fjár­munir hafa runnið frá grein­inni í óskylda starf­semi.“

Þing­mað­ur­inn benti á að hægt væri að stýra auð­lind­inni með öðrum hætti með nýt­ing­ar­samn­ingum, end­ur­út­hlutun og að koma auð­linda­á­kvæði í stjórn­ar­skrá. „Það verður að koma í veg fyrir að svona miklir fjár­munir af sam­eig­in­legum auð­lindum okkar renni á milli kyn­slóða sem byggj­ast á sam­eign þjóð­ar­innar.“