Ríkisvaldið geti mildað áhrif stýrivaxta á hag hinna lægst launuðu

„Áhrif pen­inga­stefn­unnar og einnig áhrif þess að verð­bólga hækki yfir mark­mið á skipt­ingu tekna og eigna gera það að verkum að Seðla­bank­inn og pen­inga­stefnan verður umdeild og sjálf­stæði hans jafn­vel stundum ógnað. Það er því mik­il­vægt að vel tak­ist með hag­stjórn þannig að áhrif á skipt­ingu tekna og eigna sé sem minnst þótt hún verði alltaf ein­hver.“

Þetta er meðal þess sem Gylfi Zoega, pró­fessor í hag­fræði, segir í grein í nýj­ustu Vís­bend­ingu sem kom út í dag þar sem hann skrifar um vexti, lífs­kjör og sjálf­stæði seðla­banka. 

Gylfi segir að til þess að svo megi verða sé mik­il­vægt að rík­is­fjár­málum, sköttum og útgjöldum sé stýrt á þann hátt að vextir geti verið sem stöðug­astir. „Seðla­bank­inn ber einn ábyrgð á því að verð­bólga sé í mark­miði, ekki rík­is­stjórn, en hún getur hjálpað til með ýmsu móti. Í fyrsta lagi verður að leyfa svoköll­uðum sjálf­virkum sveiflu­jöfn­urum að hafa áhrif en þeir fel­ast í því að afgangur mynd­ast á rekstri rík­is­sjóðs í upp­sveiflu og halli í kreppu. Með þessu móti dregur rekstur rík­is­sjóðs úr hag­sveifl­unni. Í öðru lagi getur rík­is­vald mildað áhrif pen­inga­stefnu á hag hinna lægst laun­uðu með skatta­legum aðgerðum undir sér­stökum aðstæðum þegar sveiflur eru eða hafa verið mjög miklar. Það er einnig hægt að hafa sam­ráð við við­skipta­banka og líf­eyr­is­sjóði um mild­andi aðgerðir.“

Nú þegar end­ur­fjár­mögnun hund­ruð millj­arða óverð­tryggðra hús­næð­is­lána standi fyrir dyrum sé æski­legt að aðilar vinnu­mark­aðar, rík­is­stjórn og seðla­banki vinni saman að hjöðnun verð­bólgu til þess að vextir á næstu miss­erum verði lægri.

Áskrif­endur Vís­bend­ingar geta lesið grein­ina í heild á Vís­bend­ing.is.