Viðtal

1. maí 2020 Fimmtíu ár eru í dag liðin síðan rót­tækar bar­áttu­konur á rauðum sokkum tóku þátt í kröfu­göng­unni á bar­áttu­degi verka­lýðs­ins og stálu þar sen­unni, þótt þær gengju aft­ast. Á milli sín báru þær stærð­ar­líkneski af konu – Lýs­iströtu­stytt­una – og höfðu strengt borða um hana miðja sem á stóð: „Mann­eskja en ekki mark­aðsvara“. Gjörn­ing­ur­inn mark­aði upp­haf rauð­sokka­hreyf­ing­ar­innar sem átti eftir að hrista ræki­lega upp í fast­mót­uðu sam­fé­lagi næstu árin. Hér ræða fimm konur aðdrag­anda gjörn­ings­ins, áhrifum hreyf­ing­ar­innar og rauð­sokku­stimp­il­inn, sem þær bera enn í dag með stolti.

1. maí 2020 „Mér finnst ég ekk­ert þurfa að eiga mikið,“ segir 16 ára stúlka í Reykja­vík. Hún er ein þriggja systk­ina á heim­ili þar sem einu tekj­urnar eru bætur ein­stæðrar móður þeirra sem sam­an­lagt nema 322.000 krónum á mán­uði. Fjöl­skyldan hefur um 30.000 krónur til ráð­stöf­unar eftir að föst útgjöld hafa verið greidd og reiðir sig að miklu leyti á aðstoð hjálp­ar­sam­taka.

30. apríl 2020 „Ég veit að við erum fátækar, en ég hugsa ekk­ert mikið um það. Nema þegar það er ekk­ert til að borða heima,“ segir 16 ára ung­lings­stúlka í Graf­ar­vogi. Hún hætti að halda upp á afmælið sitt tíu ára gömul, lokar sig af félags­lega og lætur sig dreyma um ferða­lög, en ætlar samt að nýta pen­ing­ana sem hún hefur safnað fyrir útskrift­ar­ferð í eitt­hvað hag­nýt­ara.

30. apríl 2020 Heiðar Hild­ar­son, 18 ára fram­halds­skóla­nemi, ólst upp við fátækt hjá ein­stæðri móður sem er öryrki og hefur þurft að reiða sig á aðstoð hjálp­ar­stofn­ana til að sjá fyrir börn­unum. Hann lýsir aðstæðum sínum og segir skrítið að fólk geti ekki séð fjöl­skyld­unni far­boða í íslensku sam­fé­lagi, en fólk eins og móðir hans, sem hafi leitað allra leiða til að búa börn­unum betra líf, eigi aðdáun skilda.

25. apríl 2020 Fjórir hjúkr­un­ar­fræð­ingar segja frá reynsl­unni af störfum á COVID-göngu­deild Land­spít­al­ans en allar starfa þær við allt ann­ars konar hjúkrun en þær hafa sinnt að und­an­förnu. Þær segja það standa upp úr að báknið Land­spít­al­inn geti verið sveigj­an­legt og tekið skjótum breyt­ingum, sé þörf á því. Lyk­ill­inn að því hafi verið sam­vinna heil­brigð­is­starfs­fólks úr ólíkum stéttum, sem hafi snúið saman bökum og unnið eins og einn maður und­an­farnar vikur.

18. apríl 2020 Óttarr Proppé fékk kenni­töl­una sína til baka þegar hann hætti afskiptum af stjórn­málum og er dott­inn á bólakaf í bóka­heim­inn þar sem hann kann ljóm­andi vel við sig.

18. apríl 2020 Björt Ólafs­dóttir seg­ist hafa áttað sig á því að hægt sé að gera fullt af góðum hlutum í líf­inu þó að þeir ger­ist ekki allir í einu.

18. apríl 2020 Ögmundur Jónasson segir að sann­ar­lega sé líf eftir póli­tík. Það sé bæði gott og gjöf­ult og ein­kenn­ist helst af eilífu fjöri og sam­vistum við barna­börnin.