,,Óttinn var allsráðandi á meðferðarheimilinu"
ViðtalVarnarlaus börn á vistheimili

,,Óttinn var alls­ráð­andi á með­ferð­ar­heim­il­inu"

Brynja Skúla­dóttir var fjórtán ára þegar hún var vistuð á með­ferð­ferð­ar­heim­il­inu Varp­holti. Hún seg­ist hafa áttað sig á því fyrsta dag­inn að þar væri ekki verið að bjóða upp á með­ferð heldur nið­ur­brot. Það hafi verið ófrá­víkj­an­leg regla að brjóta stelp­urnar niður um leið og þær komu segir Brynja. Hún seg­ist hafa verið log­andi hrædd við for­stöðu­mann heim­il­is­ins enda hafi hann beitt hana mik­illi hörku strax fyrsta dag­inn.
Óttastjórnunin var verst
ViðtalVarnarlaus börn á vistheimili

Ótta­stjórn­unin var verst

Gígja Skúla­dóttir seg­ist hafa áttað sig á því fyrsta dag­inn í Varp­holti að þar væri ofríki for­stöðu­manns­ins algjört og hún gjör­sam­lega valda­laus. Hún var ein þeirra sem lét Umboðs­mann barna vita af ástand­inu á heim­il­inu árið 2001. Hún segir sárt að hugsa til þess að málið hafi ekki verið rann­sakað ofan í kjöl­inn á þeim tíma og vill að það verði stofnuð rann­sókn­ar­nefnd sem fer yfir ung­linga­heim­ili sem voru starf­rækt eftir árið 1996.
„Upphafið að versta tímabili lífs míns“
ViðtalVarnarlaus börn á vistheimili

„Upphafið að versta tíma­bili lífs míns“

„Ég er búin að vera að reyna að safna kjarki í mörg ár til að stíga fram og segja frá því sem ég upp­lifði á með­ferð­ar­heim­il­unum Varp­holti og Lauga­landi þegar ég var ung­lingur. Ég vissi alltaf að ég þyrfti að segja frá því sem gerð­ist,“ segir Kolbrún Þor­steins­dóttir, sem var fyrst vistuð á með­ferð­ar­heim­il­inu Varp­holti, sem árið 2000 var flutt í Lauga­land í Eyja­firði. Ingj­aldur Arn­þórs­son stýrði báðum heim­il­unum.
„Kerfið brást dóttur minni og fjölskyldunni allri“
ViðtalVarnarlaus börn á vistheimili

„Kerfið brást dóttur minni og fjöl­skyld­unni allri“

Dagný Rut Magn­ús­dóttir segir að orð geti ekki lýst því hvernig sér hafi liðið á með­ferð­ar­heim­il­inu Lauga­landi. Þetta hafi verið hræði­legur tími. Hún var þar um nokk­urra mán­aða skeið þegar hún var fimmtán ára. Pabbi hennar, Magnús Viðar Krist­jáns­son, ótt­ast að hún jafni sig aldrei að fullu eftir reynsl­una sem hún hafi orðið fyrir á með­ferð­ar­heim­il­inu. Hann segir að kerfið hafi ekki aðeins brugð­ist Dagnýju heldur allri fjöl­skyld­unni.
Ómeðhöndlað ADHD getur boðið hættunni heim
ViðtalFangar og ADHD

Ómeð­höndlað ADHD getur boðið hætt­unni heim

Talið er að sjö til átta pró­sent fólks sé með tauga­þroska­rösk­un­ina ADHD. Nauð­syn­legt er að greina ADHD á fyrstu árum grunn­skóla og bjóða upp á við­eig­andi með­ferð, því ómeð­höndlað getur það haft nei­kvæð áhrif á ein­stak­ling­inn og fólkið í kringum hann. Ef barn með ADHD fær ekki aðstoð aukast líkur á að fram komi fylgirask­anir, sem geta orðið mun alvar­legri en ADHD-ein­kennin.
Veturinn kom þennan dag
ViðtalDauðans óvissa eykst

Veturinn kom þennan dag

Á hálfu ári missti Guðlaug Guðmunda Ingi­björg Berg­sveins­dóttir móður sína, ömmu og afa. Fleiri áföll héldu áfram að hlað­ast upp í lífi hennar en þrátt fyrir það sagði læknir henni, þegar hún loks leit­aði aðstoðar, að hún væri ekki að kljást við þung­lyndi því hún hefði svo margt fyrir stafni. Nú þegar þrjú ár eru liðin síðan áföllin riðu yfir er hún enn með höf­uðið fast í hand­bremsu, eins og hún lýsir því sjálf.
Föngum nú boðið upp á geðheilbrigðisþjónustu
ViðtalFangar og ADHD

Föngum nú boðið upp á geð­heil­brigð­is­þjón­ustu

Geð­heilsuteymi fang­elsa er nýlegt teymi á vegum Heilsu­gæslu höf­uð­borg­ar­svæð­is­ins sem býður föngum upp á með­ferð við geð­heil­brigð­is­vanda svo sem ADHD. Með­ferðin er fjöl­þætt og er boðið upp á sam­tals­með­ferðir og lyf ef þarf. „ADHD-lyfin draga nátt­úr­lega úr hvat­vís­inni sem maður vonar að verði til þess að við­kom­andi brjóti ekki af sér aftur eða fari að nota vímu­efni aftur,“ segir Arndís Vil­hjálms­dóttir geð­hjúkr­un­ar­fræð­ingur.
Fann frið í fangelsinu
ViðtalFangar og ADHD

Fann frið í fang­els­inu

Á sínum yngri árum var Völundur Þor­björns­son óstýri­látur og sótti í spennu án þess að vita að hann væri með ADHD. Þörfin fyrir athygli ágerð­ist eftir móð­ur­missi, spennan stig­magn­að­ist og ákærur hrönn­uð­ust inn. Í fang­elsi fann hann loks frið og upp­lifði dvöl­ina ekki sem frels­is­svipt­ingu heldur end­ur­ræs­ingu. Í kjöl­farið upp­lifði hann amer­íska draum­inn í Kanada og styður nú við son í kyn­leið­rétt­ing­ar­ferli.
„Við syrgjum af því að við elskum“
ViðtalDauðans óvissa eykst

„Við syrgjum af því að við elskum“

Ótímabær dauðs­föll geta reynst aðstand­endum erfið og ýft upp til­finn­ingar á borð við reiði, að sögn sál­fræð­ings sem sér­hæfir sig í aðstoð við syrgj­endur. Hún leggur áherslu á mik­il­vægi sam­skipta og varar við „ráða­góða róbótnum“. Ótti við dauð­ann er stundum fylgi­fiskur kvíða­rösk­unar og Covid-19 far­ald­ur­inn getur gert hana erf­ið­ari.

Mest lesið undanfarið ár