Eftir að Bryndís Alex­and­ers­dóttir skildi fyrir fjórum árum tók hún með­vit­aða ákvörðun um að byrja að ferð­ast meira og á nýjan hátt. Ekki svo að skilja að hún væri ekki vön að ferð­ast, hún hafði þvert á móti gert tals­vert mikið af því. „Mig hefur alla tíð þyrst í að skoða nýja staði. Mín leið til að hvíla mig hefur lengi verið að ferð­ast, borða góðan mat og skoða mann­lífið,“ segir hún.

Það nýja í stöð­unni var hins vegar að nú ætl­aði hún að ferð­ast ein og læra að njóta þess. Hún hvorki átti kærasta né hafði áhuga á að eign­ast einn slíkan og allar vin­konur hennar voru of upp­teknar í eigin lífi til að hægt væri að treysta á þær sem reglu­lega sam­ferða­langa. Ef Bryndísi átti að end­ast ævin til að sjá alla þá staði sem hana lang­aði til, þá var lang­best hún færi ein með sjálfri sér. …