Stefán Snævarr

Stefán Snævarr

Stefán Snævarr fæddist árið 1953 í Reykjavík. Hann er prófessor í heimspeki við Háskólann í Innlöndum í Noregi. Hann hefur stundað margháttuð ritstörf og skrifað bækur á ýmsum tungumálum. Brill forlagið gaf nýlega út heimspekirit hans The Poetic of Reason. Árið 2010 hlaut hann fyrstu verðlaun í ritgerðarsamkeppni The International Association of Aesthetics.

Er sós­í­al­ismann á vetur setj­andi?

 Vofa gengur ljósum logum á ísa köldu landi, vofa sós­í­al­ismann. Á henni má greina ásjónu Gunnars Smára. Hann og félagar hans í sós­í­alista­flokknum telja rótt­tækan sós­í­al­isma bestu lausn á vanda­málum þjóðar og mann­kyns­ins alls. Aðrir malda í móinn og segja að sós­í­al­ismann sé ekki á vetur setj­andi, hann sé ekki fram­kvæm­an­legur. Í þess­ari færslu  hyggst ég athuga hvort hægt sé...

Fátækt þjóð­anna. Nýlendu­stefnan, Indland og þriðji heim­ur­inn

Fyrir rúmum  ald­ar­þriðj­ungi deildu nokkrir vinstri­menn við Hannes Giss­ur­ar­son um nýlendu­stefnu Vest­ur­landa. Hannes neit­aði því alfarið að nýlendu­stefnan hafi valdið örbirgð í nýlend­unum. „Hverju reidd­ust goðin?“ sagði hann og bætti við að þessi lönd hafi verið örfá­tæk fyrir daga nýlendu­stefn­unnar og ekki orðið fátæk­ari hennar vegna.  Hand­höggvnir Kongóbúar og kúg­aðir Ind­verjar Hannes hefði kannski átt að segja Kongóbúum þetta, Adam...

Höft, skömmtun, og spill­ing

Það er nán­ast við­tekin skoðun, alla­vega meðal hag­fræð­inga, að hafta- og skömmt­un­ar­kerfi hafi spill­ingu í för með sér. Höftin og Noregur  En kenn­ingin  skýrir ekki hvers vegna ekki var veru­leg spill­ing í Noregi á skömmt­unar- og hafta­skeið­inu fyrstu 15-20 árin eftir stríð. Ein ástæðan var lík­lega sú að jafn­að­ar­menn voru við völd. Engir rík­is­bubbar og engin einka­fyr­ir­tæki voru á þeirra...

Kalli og kap­ít­alist­arnir

Karl Th. Birgison skrif­aði snagg­ara­lega ádrepu hér á Stund­inni um Gunnar Smára og sós­í­alista­til­burði hans. Ég var sam­mála mörgu en hnaut um eina setn­ingu, þar stóð að auð­menn hefðu sjaldn­ast völd nema fyrir full­tingi stjórn­mál­anna. Vald auðs­ins Svar mitt er að nokkuð mörg dæmi eru  um  hið gagn­stæða, að rík­is­bubbar og stór­fyr­ir­tæki hafi öðl­ast tals­verð völd án aðkomu rík­is­ins....

Björn Bjarna­son og Humpty Dumpty

Björn Bjarna­son skrif­aði  pistil nýlega um kreppu jafn­að­ar­stefn­unnar. Pistill­inn er í  meg­in­dráttum mál­efna­legur  þar til undir lokin. Þar heldur Björn  því fram að Sam­fylk­ing­unni sé haldið á floti með rógi og dylgjum um Sjálfs­stæð­is­flokk­inn, það sé rétt­nefnd póli­tísk spill­ing.  En  Björn notar orðið spill­ingu í sér­kenni­legri merk­ingu. Til að skilja að svo sé verðum við að hyggja að því ...

Sturla kon­ungur IV (hlið­ar­heima­saga, sögð í til­efni dags­ins)

Anno Domini 1453: Sturla kon­ungur tölti um höll sína á Bessa­stöðum hugs­andi. Varð hugsað til feðra sinna, bæði fyrri kon­unga, eins frænda sinna af hinu kon­ung­lega Sturl­unga­kyni. Forfaðir hans Sturla I kon­ungur, Sig­hvats­son, hafði vegið Gissur Þor­valds­son við Apavatn, látið eiga sig að ganga suður,  og með því tryggt sér alveldi á Íslandi. Sumarið 1238 sóru höfð­ingjar Sturl­unga, Ásbirn­inga, Haukdæla...

Málvörn nú, mál­björg­un­ar­sveit nú!

Íslenskan er í bráðri hættu, nú er ögur­stund. Margt ógnar til­vist hennar, ein mesta ógnin stafar frá  Kísildal. Ein­ok­un­ar­fyr­ir­tækin þar ómaka sig ekki á að íslensku­væða net­þjóna og stýri­tæki, telja sig ekki græða nóg á því. Rétt eins og þau þéni ekki nóg á ein­ok­un­ar­að­stöðu sinni. Önnur ógn er ferða­mennskan og erlent vinnu­afl (ég er alls ekki á móti slíku...

Stundin sem Súperman, rétt­ara sagt Stund­mann

Þegar slys urðu eða vondu karl­arnir öngr­uðu fólk  taut­aði Clark Kent fyrir munni sér „þetta er verk­efni fyrir Súperman“. Hann skellti sér svo inn í næsta síma­klefa, fór í Súperm­an­bún­ingin og flaug af stað, albú­inn þess að góma skúrk­ana. Stund­inni er líkt farið, þegar vondu karl­arnir finna upp á ein­hverjum ósóma tauta blaða­menn­ir­inir fyrir munni sér „þetta er verk­efni fyrir...

Súlna­kóngar og -drottn­ingar. Um skáld­skap og stjórn­mál

Í frægu kvæði líkti  franska skáldið Charles Baudelaire ljóð­skáldum við súlna­kónga, fugla sem eru glæstir á flugi en þung­lama­legir og hall­æris­legir á jörðu niðri. Með líkum hætti fljúgi skáldið með glæsi­brag í kvæðum en eigi erfitt með að fóta sig í hvers­dags­líf­inu. Ég vil bæta við að mörg góð­skáld eru ótta­legir ratar í póli­tík, nægir að nefna fylgi­spekt Laxness við...

Mest lesið undanfarið ár