Listafólk kallar eftir tilslökunum

Fólk sem starfar innan sviðs­lista kallar eftir sam­bæri­legum til­slök­unum á nálægð­ar­tak­mörk­unum og leyfðar hafa verið í íþróttum. Í gær­kvöldi sendi Bandalag íslenskra lista­manna frá sér opið bréf þar sem slíkar und­an­þágur eru sagðar for­senda vinnu margra lista­manna, sér­stak­lega tón­list­ar­manna og lista­manna í sviðs­listum.

Í bréfi BÍL segir að það ætti að vera jafn sjálf­sagt að veita lista­mönnum slíkar und­an­þágur líkt og íþrótta­mönnum. Lista­menn hafi hingað til ekki farið fram á slíkar und­an­þágur heldur „ein­fald­lega beðið þol­in­móðir og treyst því að með skyn­semi munum við kom­ast sem fyrst fyrir vind og geta tekið upp fyrri störf,“ eins og það er orðað í bréf­inu.

Þá sendu Samtök atvinnu­veit­enda í sviðs­listum og tón­list, SAVÍST, frá sér sams konar opið bréf í gær þar sem lagt er til að skoðað verði hvort mögu­legt sé að nálg­ast menn­ing­ar­starf­semi með svip­uðum hætti og íþrótta­starf­semi. „Að sjálf­sögðu vilja menn­ing­ar­stofn­anir geta tekið á móti gestum eins fljótt og auðið er en mik­il­væg­ast er þó að æfingar og annar und­ir­bún­ingur við­burða geti haf­ist hið fyrsta og farið fram með eins eðli­legum hætti og unnt er,“ segir í álykt­un­inni.

Tveggja metra reglan hefur hamlað æfingum

Upphaf seinni bylgj­unnar hafði tölu­verð áhrif á starf Þjóð­leik­húss­ins. „Við viljum auð­vitað nálg­ast þetta allt saman af ábyrgð og fara að öllu með gát þannig að við frest­uðum upp­hafi leik­árs­ins og æfingum á stóru sýn­ing­unum. Ákveðið var að gera það fyrst um sinn með því að fresta öllu um tvær vikur. Á sama tíma erum við auð­vitað mjög með­vituð um að nýta tím­ann sem allra, allra best. Við und­ir­búum sýn­ing­arnar bara enn betur, vinnum að fram­leiðslu leik­mynda og und­ir­bún­ings leik­árs­ins þannig að við séum enn betur í stakk búin þegar við getum farið af stað. Hér er allt kraum­andi og við getum varla beðið eftir því að draga tjöldin frá og hrífa leik­hús­gesti með,“ segir Magnús Geir Þórð­ar­son, Þjóð­leik­hús­stjóri, í sam­tali við Kjarnann.

Hann von­ast til þess að menn­ingin fái að njóta sömu til­slak­ana og íþrótt­irnar. „Það sem myndi skipta allt lista­lífið miklu máli væri að lista­menn­irnir mættu æfa og vinna á svið­inu. Í dag er það okkur mik­il­væg­ast. Við þurfum að geta farið að skapa verkin og svo í fram­hald­inu von­andi að opna og taka á móti gestum. Nú er búið að opna fyrir íþrótta­iðkun og ef til vill getur það sama gilt um lista­menn sem mæt­ast á sviði. Við vonum inni­lega að þarna finn­ist góð og örugg leið.“

Mik­il­vægt sé að lands­menn geti nært and­ann. „Að sjálf­sögðu erum við öll sam­stíga í því að fara að öllu með gát og fylgja ítr­ustu fyr­ir­mælum. Hins vegar þurfum við öll á því að halda að lífið haldi áfram og lands­menn þurfa á and­legri nær­ingu að halda, nú sem endra nær. Við í lista­geir­anum getum auð­vitað ekki beðið eftir því að hrífa gesti með okkur og okkur finnst að nú sé rétt að allir legg­ist á eitt með það að mark­miði að koma lista- og menn­ing­ar­lífi lands­ins í gang sem fyrst,“ segir Magnús Geir.

Tvær sýningar tilbúnar hjá Borgarleikhúsinu

Und­ir­bún­ingur fyrir kom­andi leikár hefur gengið vel að sögn Bryn­hildar Guð­jóns­dóttur Borgleik­hús­stjóra. Nú þegar séu tvær sýn­ingar sem stefnt var að að sýna á kom­andi leik­ári til­búnar, enda hafi þær verið í sýn­ingu á síð­asta leik­ári. „En svona er þetta bara heim­ur­inn er allur undir. Við erum í miðjum heims­far­aldri sem því miður tók sig hér upp aftur. Auðvitað viljum við öll koma menn­ing­ar­líf­inu í gang og við sem störfum við sviðs­listir, við höfum tekið þyngstu höggin,“ segir Bryn­hildur.

„Und­ir­bún­ingur gengur vel. Við komum öll til starfa fyrr en áætlað var af því að við hættum fyrr í vor og það er verið að æfa sýn­ingar innan þeirra tak­mark­ana sem okkur eru settar,“ segir Bryn­hildur. Hún segir að leik­arar í sýn­ing­unni Veislu sem sýna á á stóra svið­inu hafi æft með tak­mörk­unum í ein­hvern tíma auk þess sem æfingar á tveggja manna sýn­ingu standi yfir.

Hún seg­ist ekki geta beðið eftir því að hefja sýn­ingar. Tveggja metra reglan geri það að verkum að leik­húsið sé algjör­lega væng­stýft en það sé lítið annað hægt að gera en að bíða. „Því við gerum ekk­ert sem er lýð­heilsu­lega hættu­legt. En að sama skapi er ég nátt­úr­lega algjör tals­maður þess að því fyrr sem við komumst af stað, því betra, vegna þess að þetta er líka lýð­heilsu­sjón­ar­mið. Geð­heil­brigði lands­manna og gleði er gríð­ar­mik­il­væg. Og gleymum því ekki að haust­lægð­irnar fara að koma – við þráum sam­veru og ljós.“