Leikárið er hafið! Þá er kjörið að stinga sér lóð­beint til sunds við Tjörnina, athugið við Tjörnina ekki í Tjörnina. Tjarn­ar­bíó, vett­vangur sjálf­stæðu sviðs­list­anna, þurfti að troða mar­vað­ann í sumar til að halda starf­semi sinni á floti og var tíma­bundið komið í örugga höfn, í bili, eftir að ríki og borg köst­uðu út björg­un­ar­hring. Þetta verður síð­asta sund­lík­ingin í bili. Nú hefur Tjarn­ar­bíó leik­árið með því að bjóða áhorf­endum í heita pott­inn til að slúðra, hlera, hlæja og slappa af, kjörið þegar hausta tekur.

Sviðs­lista­hópar láta tak­mark­anir leik­sviðs­ins í Tjarn­ar­bíó ekki aftra sér og hver hóp­ur­inn á eftir öðrum upp­hugsar nýjar leiðir til að þenja út þetta þrönga rými. Fyrr í sumar flæddi Magnús Thorlacius sviðið með vatni í Lóninu. Vatnið virð­ist heilla og sund­menn­ingin líka því fyrsta leik­sýn­ingin Tjarn­ar­bíó á síð­asta leik­ári var einmitt Jesú er til, hann spilar á banjó eftir Hákon Örn Helgason sem ger­ist að …